• یارئوفیارَحیم🤍
تو اوجِ نیاز، من رو از همه بینیاز میکنی، دوباره میفهمونی که کار دستِ کسی جُز خودتون نیست، میفهمونی که دنیا صاحابِش کیه، میفهمونی که دو دوتا شما بخواید هزاررررتاهم میشه!
تو اوجِ تنهایی به دادَم رسیدین، کسی پیشم بوده هوام رو داشتی؛
خوشحالبودم، ناراحتبودم، قُر زدم، شکر کردم، شکایت کردم، همه رو از مادر دلسوز تر شنیدینُ و بهترین رو برام خواستین.
نمیگم دستم رو بگیر!
میگم دستم رو که گرفتین وِل نکنین، به گناهام نگاه نکنین.
خوبیاتو نمیبرَم از یاد..
مگه میشه کسی زندگیش رو از یاد ببره؟!
دلم تنگ شده همینالان زودتر بطلب، جانِ تک پسرتون امام جواد 'ع.
- معتزِل
ببینین دوستان؛
دنیا جنگلِ، هیچکسی به فکر ما نیست.
فقط به خودتون تکیه کنید.
منتظر نباشید که کسی بفهمه چه غمی تو سینَتون هست، تا بخواد کمك يا درمان كنه.
گفتن غم آدم به کسی، مثل این میمونه که چاقو بدی بهش بگی بزن اینجا!
هرچقدرهم که مهربون باشه، چاقوش کُندِ وگرنه دخل آدم رو میارَن.
من غمَم رو به خیلیا گفتم، به کسایی که بهشون میگم داداش!
شب و روزم باهاشون سر میشه گاهاً، ولی جز با نگاه تحقیر، چیزِ دیگه ایی ازشون بهم نرسید!
چیزی جز اینك آزار ببینین، نداره!
ما خودمون هم همینجوری هستیم.
فکر نکنیم تافته جدا بافته هستیم که اگر کسی، غمش رو با ما در میون بزاره، براش کاری انجام میدیم؛ کسی میتونه این ادعا رو کنه ك خودمحور نباشه ..
من ك به این مسئله فکر میکنم، کسی به ذهنم نمیاد که اینجور باشه.
همه ی جایی خودشون رو به دیگری ترجیح میدن(حتی منی که این پیام رو مینویسم، شمایی که میخونیش)؛ اصولا هم موقعی هستش که بدونن موفق میشن!
حالا کِی موفق میشن؟
زمانی که زخم و محل نفوذ و به زمین زدن طرف مقابل رو بلد باشن.
-معتزِل
نیجف ؛
ببینین دوستان؛ دنیا جنگلِ، هیچکسی به فکر ما نیست. فقط به خودتون تکیه کنید. منتظر نباشید که کسی بفهم
طبیعیه که خدا و قرآن و اهل بیت علیهم السلام رو پیش فرض گرفتم که همه قبول داریم از این قاعده خارج هستن دیگه.