و بعد یاد این افتادم چندوقته به ماه نگاه نکردم، ستارههارو نشمردم * ستارهٔ متعلق به خودمو انتخاب نکردم، رو سقف ماشین نخوابیدم و با ستارهها شکل درست نکردم و از ماه عکس نگرفتم. چی هستم من بدون اینها؟
میشینم ساعتها به حرفای بچهها گوش میکنم چون از همه آدم بزرگا بیشتر حالیشون میشه.
آدم هی سر خودشو بندِ کارای مختلف میکنه ولی باز هی یادش میاد، هی یادش میاد و فکرها دست از سرش بر نمیدارن.