کلمه اعتماد خیلی کلمه سنگینیِ. وقتی یکی میگه "بهت اعتماد دارم" یعنی میذارم بدونی چی منو اذیت میکنه، چی باعث درد من میشه، چی میتونه بهم آسیب بزنه و چی میتونه من و بخندونه. یعنی من کل خودم ُ زندگیم و میذارم در اختیارت تا بدونی تا ببینی تا حسش کنی و ازشون در مقابل خودم استفاده نکنی
احساس قابل اعتماد بودن خیلی شفافه ، و یجورایی از ته قلب و دل میاد ..
فکر کنم یکی از بزرگترین توهمهای مشترک بشر اینه که نسخه آینده خودمون رو خیلی آدم مسئولیتپذیرتری تصور میکنیم برای همین با خیال راحت کارها رو بهش میسپاریم، و جالب اینجاست که اون بیچاره وقتی میرسه، میفهمه خودش هم همون آدم قبلیه.
فکر میکنم یکی از عجیبترین ویژگیهای آدمها اینه که میتونن همزمان دلتنگ گذشته باشن،ازش متنفر باشن،و بازم هر چند وقت یکبار برگردن و مرورش کنن.انگار مغز ما هیچوقت کامل چیزی رو رها نمیکنه.