گاهی خنده های واقعی توی لحظات اتفاقی و کوچیک زندگی پیدا میشن، مثلاً داد زدن یه اهنگ تو ماشین و اتوبان با کسی که سلیقهٔ اهنگش با تو یکیه.
با زهرا خوابیدیم کف اتاقش، برقا خاموش و پنجره باز و نور مهتاب، با we are the people داریم رویاهامون و میگیم. بهترین لحظات زندگی که هرجا بتونم ثبتش می کنم.
مادرپدرا دیگه نمیتونن بگن زمان ما اینجوری بود اونجوری بود، ما دیگه همچیو به چشم خودمون دیدیم.
ترجیح می دم با آدم هایی در ارتباط باشم که ته مونده ی امیدم و از من نگیرند. به من اضطراب ندن، حسادت نداشته باشن، مقایسه نکنن، به این نتیجه رسیدم که آرامش نتیجه انتخاب آدم های درسته.