جان من گر عاشقی ، عاشق چُنین را میکند بر سر کوی دل یار جهان میسازد #کیمیا

موهای ابریشمی اش در هم گره خورده بودند. انگشتانم را در میان ان تار های زربافت میکشیدم و سرش را که روی پاهایم بود نوازش میکردم..با نجوای ارامی گفت: دوستت دارم،. میدانستم.. دروغ بود.. اما با تلخندی گفتم: من هم همینطور. من هم دروغ میگفتم، من عاشقش بودم.. خم شدم و بوسه ای بر پیشانی اش زدم و همان لحظه از خواب بیدار شدم..اری، دوباره مغزم مرا گول زد...او هیچوقت به من اعتراف نکرد،حتی به دروغ!

ولی خدایی چه قشنگ نوشتی✨

واقعا😭فداتشمم😭😭🛐

یاد تو خواب چشمانم را میگیرد..

مشکلتون اینه که انقدر توی «تنوع طلب بودن» غرق شدید که لذت «تعهّد» رو نمی‌فهمید!

آنچنان پیشینه دارد ریشه‌ات در جانِ ما به گمانم من نبودم عشقِ تو روییده بود.

بعضی از آدما خاطرشون یه جور عجیبی دوست داشتنیه.. گرم دلنشین و به یادموندنی! دقیقا مثل یه آهنگ قدیمی كه وقتی به آخر می رسه، دوباره میزنی عقب تا از اول گوش کنی!

یو ها هاهاهاها