شبیه مه شده بودی؛ نه می‌شد در آغوشت گرفت و نه در ان سویت را دید.. تنها میشد در تو گم شد.

آنقدر در مغزم با خود حرف زده‌ام که اگر، آنها را می‌نوشتم کتابی میشد به نام: {تمایل به خاموشی در پس ذهنی ناارام}

میگردی. بین فلسفه میگردی. لا به لای ادبیات میگردی. درون سینما میگردی. میان موسیقی میگردی. بلکه فیلسوفی تورا یافته باشد، ادیبی تورا نوشته باشد، فیلمسازی تورا ساخته باشد، موسیقی‌دانی تورا نواخته باشد.

چراغ های شب تابستانی در برابر خورشید غروب سویی ندارند.

اما تو، ناب ترین فردی بوده ای که دیده ام، به عمرم مثل تو پیدا نکرده ام، فلذا تو را مثل شراب چشمانت، ناب می‌نامم. . *خوبه؟ 😅

افراد زیادی به بالا نگاه میکنند؛ تابستان در راه است. قورباغه‌ای می‌پرد، قطرات اب برق میزنند.

ودا چیزیست که گفته نمی‌شود، مانند رقص شکوفه‌های گیلاس.

ای افتابگردان، من از لغتنامه‌ام کلمه ی بامزه را پرسیدم.

کلمات، مانند نوشابه ی گاز‌دار حباب میکنند.

یک غرش طوفانی، کلمات برای بیان شد وجود دارند.

یک رنگین‌کمان غرور هنگام، میخواهم چیزی به تو بگویم.

بخشی از اشتیاق عمیقم، به دست تو سپرده شده.