بهش گفتم: از چشم افتادن یعنی چی؟ گفت: بعضی آدما یه کاری می‌کنن که دیگه نمیتونی دوسشون داشته باشی ولی دلت خیلی برای اون وقتایی که دوسشون داشتی تنگ میشه.

وای، کابوس دیدن، خیلی وحشتناکه.

دیگه مغزم نمیکشه، از یه طرف بی خوابی، از یه طرف خوندن 20 تا درس و کارای دیگه.

مدرسه ی عزیزم، ایشالله آتیش بگیری.

وقتی ناراحت بودم، به او گفتم که نمیخواهم او را ببینم، پس چراغ را خاموش کرد و در کنارم ماند.

از آدمایی که تقصیرشون رو‌ گردن میگیرن خوشم میاد، اینا معمولا آدمای شجاع، منطقی و باشعوری هستن.

17:17 ارسال شد 17:17 دریافت شد 17:17 خوانده شد 17:17 درحالِ تایپ این آدما >>>>>>>

تو شبیه رد اون زخمی هستی که روی دستمه، دیگه درد نمی‌کنه‌ دیگه نمی‌سوزه ولی نگاه کردن بهش منو ناراحت می‌کنه.

ونسان ونگوک در ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰ در سن ۳۷ سالگی در اثر شلیک اتفاقی گلوله پسرکی به شکمش زخمی شد و روز بعد در مهمان‌سرای رَوو درگذشت. ونسان آخرین احساسش را به برادر خود، تئو که پیش از مرگش بر بالین وی آمده بود این‌گونه بیان کرد: «غم برای همیشه باقی خواهد ماند.»

خدا بگم ..... اسپویل شد برام

تو ناشناس پرسیدن که چرا هیچکس اینجا پیام نمیده و کم فعالیت میکنید؟! خب همه درگیر درس و مدرسه ان، شما هم درک کنید دیگه

من دست آدمی که منو تو اعصبانیتم تحمل میکنه رو میبوسم واقعاً.