طاقت آوردم و دم نزدم، و می‌دانستم، عاقبت کلماتی که می‌بلعم، کارم را خواهند ساخت.

چقد من این صحنه ی پرواز پرنده هارو دوست دارم...

واو

یک ثانیه خورشیدم و یک ثانیه ابرم تلفیق غم و شادی و دلتنگی و صبرم

آخرین سنگرم بعد یه روز وحشتناک، اتاق تاریکم و موزیک‌های مورد علاقمه.

«گاه آدمی در دوره ی جوانی می‌میرد ولی در هفتاد سالگی به خاک سپرده می‌شود.»

. آزمودن صحت ایمان دیگران وظیفه‌ی ما انسان‌ها نیست؛ بنده نمی‌تواند ایمان بنده‌ای دیگر را بسنجد. مگر نمی‌دانی؟! –ملت عشق–

خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری؛

آدم ها می آیند زندگی میکنند می میرند ومیروند... اما فاجعه ی زندگی تو آن هنگام آغاز می شود که آدمی میرود اما نمی میرد! می ماند و نبودنش در بودن تو چنان ته نشین می شود که تو می میری در حالی که زنده ای...