آخرین سنگرم بعد یه روز وحشتناک، اتاق تاریکم و موزیک‌های مورد علاقمه.

«گاه آدمی در دوره ی جوانی می‌میرد ولی در هفتاد سالگی به خاک سپرده می‌شود.»

. آزمودن صحت ایمان دیگران وظیفه‌ی ما انسان‌ها نیست؛ بنده نمی‌تواند ایمان بنده‌ای دیگر را بسنجد. مگر نمی‌دانی؟! –ملت عشق–

خون می‌چکد از دیده در این کنجِ صبوری؛

آدم ها می آیند زندگی میکنند می میرند ومیروند... اما فاجعه ی زندگی تو آن هنگام آغاز می شود که آدمی میرود اما نمی میرد! می ماند و نبودنش در بودن تو چنان ته نشین می شود که تو می میری در حالی که زنده ای...

برای بچه‌هاتون رفیق باشید نه بازجو و زندان‌بان؛ اینجوری پیش شما احساس امنیت می‌کنن، باهاتون حرف دل‌شون‌و می‌زنن، از آدمای ناامن طلب محبت نمی‌کنن...

تهی بود ، خالی خالی ، هیچ چیز نمی‌توانست به اشتیاقش بیاورد ، دلش می‌خواست به اندازه سال‌های طولانی بخوابد ، خسته بود ، هیچ چیز به وجدش نمی آورد ، هیچ کس لبانش را به خنده وا نمی‌داشت ، به دنبال راه چاره‌ای بود ، به دنبال رهایی می‌گشت ، باید کاری می‌کرد اما چه کار ، او تنهاتر از این حرف‌ها بود . !

واقعا تنهایی به تعداد آدمایی که دورمونن بستگی نداره ؛ آدم میتونه دقیقا همون لحظه‌ای که وسط یه مهمونی شلوغ بین یه عده آدم نشسته کنج مغزش هندزفریشو بزاره تو گوشش و زانوهاشو بغل کنه و قلبش تنهاییشو فریاد بزنه . !

ما در نبودن‌ها، بیشتر از بودن‌ها زندگی کردیم و نگذاشتیم کسی بفهمد.