دافنه دوموریه تو رمان ربکا میگه: ‏"روزی با خود فكر می كردم اگر او را با غريبه‌ای ببينم ، دنيا را به آتش میكشم . اما ، امروز حاضر نيستم كبريتی روشن كنم تا ببينم او كجاست و چه میكند ."

نه اون فرق داشت

اها، خوبه

خدایا، فقط منتظر 3 ماه تعطیلی ام، لطفا زودتر

تو بلد نیستی وگرنه بهم زنگ میزدی میگفتی "ببخشید دستم خورد" ولی قطع هم نمیکردی.

قربون صدقه رفتن خیلی خوبه، اما اونی که قربون صدقه میره بیشتر

فقط دوست من! ‏اين را فراموش نكن ‏كه روح آدمى تخته سياه نيست.. ‏كه پس از پاک كردن نوشته‌هايش ‏بتوان چيزهاى تازه‌اى بر آن نوشت.

" خوب بود وسیله‌ای اختراع می‌شد که خاطرات را مثل عطر در بطری نگه می‌داشت ، از آن پس دیگر محو و یا کهنه نمی‌شدند و آدم هر وقت می‌خواست در بطری را باز می‌کرد و مثل این بود که لحظات را بار دیگر زندگی می‌کنی"

با احتیاط به آدمها عادت کنید ، اونا خیلی زود عوض میشن.

ناراحت کردن یه آدم مثل پرت کردن یه تیر به آسمونه که نمیدونی کجای زندگیت قراره برگرده پایین و یقه‌ی خودتو بگیره ؛

طوفان که فرونشست ، یادت نمی آید چه بر سرت آمد و چطور زنده مانده‌ای ، حتی مطمئن نخواهی شد که طوفان واقعا به سر رسیده اما یک چیز مشخص است ، از طوفان که در آمدی دیگر همان آدمی نخواهی بود که به طوفان پا نهاده بودی .