احساسات جامعهی امروزی در سه چیز خلاصه میشود: خودپسندی، لذات شهوی و خستگی از زیستن.
یه مرحله از زندگی هم وجود داره که بهش میگن بیتفاوتی ناشی از صبرِ بیش از حد، دیگه مثل گذشته برای نبودنها بیقراری نمیکنی و قبول کردی زندگی همش درسه، پس درستو میگیری و بیتفاوت رد میشی.
زندگی مثل پیانوئه، کلیدای سفید خوشحالیت و کلیدای مشکی ناراحتی، و با گذر زمان یاد میگیری که به هردوتا برای ساختن یه موسیقی قشنگ نیاز داری.