سفره‌ی این خانواده شیر میدان پرور است قاسم و اکبر ندارد ، اصغرش هم حیدر است..

کاش دشت روبه رویت لااقل یک مرد داشت ، یک سوال مادرانه ، تیر خیلی درد داشت !؟:)

گر دختـَرکی پیش ِپدر ناز کـُند ، گره‌ی کرب ُبـَلای ِهمه‌ را باز کند . .

اگه دوست داشته باشم دنیارو بهت میدم، برات کیلومترها طی میکنم، ولی اگه قدر ندونی و از پشت بهم خنجر بزنی هرچقدرهم دوست داشته باشم نمیتونم ببخشمت. من دنیامو بهت داده بودم و تنها چیزی که ازت خواستم این بود که بهم آسیب نزنی.

زخم قلب پدر از جسم پسر بدتر بود ، اربا اربا دل بابای علی اکبر بود .

قطعه به قطعه چیدمت آرام پیش ِهم ؛ سرهم شدی پیمبرِ از هم جدای ِمن ..

میفهمم دروغ میگینا ولی دیگه حال ندارم به روتون بیارم .

تو معذرت خواهیتو بکن ولی کیه که دوباره بهت اعتماد کنه.

اگه به درون آدم‌ها رجوع کنی اون‌ها پر از شکستگی و ترسن. ترس از چیزهایی که داره اون‌ها رو به نابودی میکشه. برای فرار از تنهایی به آدم‌های اشتباه پناه میبرن و در نتیجه پشیمون میشن. برای فرار از گذشته‌شون هر کاری میکنن و ترس از پشیمونی باعث میشه تصمیم های اشتباهی بگیرن. درون ادم ها پر از شکستگی‌هاییه که از بیرون مشخص نیست.

اِی اهل حرم میر و علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد

دارم‌می‌سوزم‌و‌نمیتونم‌اشک‌بریزم‌برات مولا،‌مثلِ‌حر‌بخرید‌منو،‌بپذیرین‌منو. اشک‌نریزم‌براتون،‌می‌میرم...‌بخداکه‌می‌میرم : )