الان که فهمیدم اینجا مثل کانال تلگرامم همه ندارنش و همکلاسی‌هامم چک نمیکنن خیلی حس خوبی و امنی نسبت به اینجا دارم .

هعی با خودم میگم پولاتو خرج نکن آخر ماه بیچاره میشی بعد باز یه صدایی بهم میگه آخه احمق از کجا معلوم تا آخر ماه زنده باشیم ؟ خرج کن حسرتش نمونه

من ازون آدمام که "عع آسمونو ببین"

کاش آدما میتونستن میزان غمگین بودنم رو از توی چشام بخونن و بیخیال اذیت کردن من بشن.

بعد از یک ماه میخوام برم سر کلاس درس بشینم :))

تازه امتحان رو هم نخوندم-

بچهارو هم اصلا نمیتونم تحمل کنم

خدایا یه صبری بده به من

من هنوز خسته‌ی این 6 ساعتیم که مدرسه بودم

بچها چرا باید پونصد بار با اون دوست سابقم چشم تو چشم بشم؟(💆🏻‍♀💆🏻‍♀💆🏻‍♀)

این امتحان آخریو بیشتر از امتحانای قبلی حال ندارم بخونم

میری تلگرام انقد اخبار جنگ و اینجور چیزا هست که ناخودآگاه استرس میگیری حالت بد میشه و حس میکنی امشب قراره جنگ بشه