‌دردناک ‌ترین قسمت جدایی به نظرم وقتیه که باورتو ازت می‌گیره؛ باورت به عشق، به دوست‌ داشتن، به آدما و حرفا.

نمیدونم چرا امشب اینجوریم.. امشب خیلی دل گیر شده،دیدب میگن شبای جمعه دلگیره دقیقا الان تو اون حالتم. حالم خوب نی. نمیدونم چه مرگمه،یه بغض،یه دلتنگی تو دلمه. ایکاش امشب زود بگذره..

اگر می‌توانستم زمان را به عقب برگردانم هیچ‌چیز را درست نمیکردم و فقط آدم‌هارا زودتر ترک میکردم ؛ همان اولین باری که نشان دادند چه کسانی هستند.

به این‌همه اعصاب خوردی و ریزش مو ، واقعا نمی‌ارزید

آن پاسخ‌های بی‌رحمانه را فراموش نکن، به یادشان بیاور تا دلتنگ نشوی.

یعنی باقی میماند؟ خورده های قلبم را می‌گویم از آتش غم گذشته خوردن.

من اینطوریم که وقتی یکی دلمو میشکنه بجای گله کردن و ناراحت شدن خودمو براش کمرنگ میکنم ، مثلا بعضیا اصلا دیگه منو ندارن ولی خودشون نمیدونن !!

بین کم و هیچی ، هیچی رو انتخاب کنید آدم های بلاتکلیف ، رفاقت های یکی دو روزه ، رابطه های انسانی نصفه و نیمه داغونتون میکنه.نداشتن خیلی چیزا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه مخصوصا آدم ها...

بنظرم اگه نقش آدما تو زندگی هم تموم شده باشه، دیگه همدیگرو نمی‌بینن، حتی اگه تو یه محله زندگی کنن.🎬

اما ما آدم یکدیگر نبودیم شاید در زمانی دیگر در دنیای دیگر.

୨୧ چرا جوری جا افتاده که انگار درونگرا بودن خیلی خوبه؟ اینکه بخوای بگی ولی نتونی، اینکه اگه گفتی هم بعدش بگی کاش نگفته بودم، اینکه عادت کنی به نگفتن و تلنبار کردن حرفای دلت کجاش خوبه؟ انگار تو ی اتاق تاریک گیر افتادی، کلیدش هم دستته اما در فقط از بیرون باز میشه و راهی نیست...