بر جنازه خود، چه بیهوده گریستم چه باطل بعد مرگم،تاکنون زیستم دردداردمرگ را، هرلحظه زندگی کردن این تکرار،برباد داد هست ونیستم چنان بیمارم، که درمان ندارد دردم ازدوربه نظاره ی، حال زارم نشستم @no_lie

- روزهایم بی‌صدا گذشت ، و شب‌هایم پر از صداهای خیالی بود ؛ وقتی کسی حرفت را نمی‌فهمد ، کم‌کم یاد می‌گیری حرف نزنی . @no_lie

تو این زندگی نکبت بار هیچکس منو نمیفهمه ، فکرامو ، رفتارام ، اخلاقام و کلی چیز دیگه. @no_lie

شب خوش.

مشكل اينجاست كه آدما فكر ميكنن هميشه گزينه بهترى هم هست؛ ‌براى همين قدر هيچ كس و هيچى رو نميدونن. @no_lie

تنها خاکستری از من باقی مانده بود؛ غباری سرد که در میانه بی‌تفاوتیِ باد گم شد. دیگر نه “منی” هست تا اندوهش را بشناسد، و نه حسی تا تفاوتِ درد و آرامش را دریابد. در این خلأِ میانِ بودن و نبودن، حتی نامم نیز غریبه‌ای است که در تاریکیِ ذهن، پرسه می‌زند. @no_lie

آنچه آلوده به التماس است را نمیخواهم حتی اگر زندگی باشد. @no_lie

میترسم‌دیربرگردی،یه‌وقتی‌که‌دیگه‌ احساساتم‌ته‌‌کشیده؛وقتی‌که‌براداشتنت‌ دیگه‌ذوقی‌نداشته‌باشم میترسم‌خیلی‌زوددیر‌بشه‌وجفتمون‌ شرمنده‌ی‌غرورمون‌بشیم میترسم‌این‌ما'تبدیل‌به‌منوتوبشه میترسم‌دیگه‌بودونبودت‌برام‌فرقی‌نکنه میترسم‌دیگه‌بابقیه‌آدمابرام‌یکی‌بشی خیلی‌میترسم,میترسم‌دوربرگردی وقتی‌بیای‌که‌دیگه‌قلبی‌نمونده ; @no_lie

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی می‌کنن حالمو بهتر کنن تو امن ترین جای قلبم نگه می‌دارم؛ حتی اگه تلاششون بی‌نتیجه باشه. @no_lie