آدما فکر میکنن میشه برگشت،
میشه جبران کرد،
میشه معذرت خواست،
میشه توضیح داد،
اما چیزی که آدما بهش فکر نمیکنن اینه که
هرچیزی یه زمانی داره،
از زمانش که گذشت دیگه
بود و نبودش فرقی نداره
وقتی از زمان درست یه چیزی بگذره،
دیگه هرکاری هم انجام بدی قابلِ جبران نیست.
آدما همیشه اشتباه میکنن'
@no_lie
کاش یکی بغلم کنه، بگه حق با توعه اگه حالت خوب نیست، حق با توعه اگه خسته ای از همه چیز، اگه دیگه به هیچ آدمی اعتماد نداری، اگه حرفای هیچکس رو دیگه باور نمی کنی، اگه میترسی از دل بستن، اگه فراری شدی از جمع، اگه حال بدیات بیشتر از خندیدنت کش میاد،اگه حوصله کار کردن نداری، حوصله هدف ساختن، کاش یکی بغلم کنه؛ یه بغل امنِ بی قضاوت، بگه درکت می کنم، بگه میفهممت بگه هیچی نمیخواد بگی، آروم باش، حق با توعه.
@no_lie
جهانم اتاقیست بیپنجره؛ جایی که حتی سایهها راه فرار را بلد نیستند. هر قدمی که برمیدارم، فقط مرا به تکرار همان دیوارها میرساند؛ دیوارهایی که از ترس ساخته شدهاند، نه از آهن. میایستم، اما میلهها نمیافتند؛ فقط نزدیکتر میشوند، انگار نفسهایم را میشمارند. در این سکوت، تنها چیزی که میشنوم صدای خودم است که میپرسد: اگر کلیدی نیست، پس راهی که میروم چیست؟
@no_lie