نُبآهئ؛ ☫🎒
حال من این روزها از قبل طوفانی تر است از تمام چتر های شهر بارانی تر است
یوسفی که من برایش قافیه سر می برم
از تمام یوسفان شهر کنعانی تر است
نُبآهئ؛ ☫🎒
یوسفی که من برایش قافیه سر می برم از تمام یوسفان شهر کنعانی تر است
دست های من دو نخل دیر سالند و تنم
از تن تفتیده ی بَم هم بیابانی تر است