بعدم منو از همون دری ک همیشه وارد میشدن، اونی ک سمت راست حسینیه بود و مثلا اون شبه بعد از جنگ ۱۲ روزه وارد حسینیه شدن، فرستادن برم تو اتاقهای دیگه

بعد اومدن مث صاحب خونه در اتاقو باز کردن و بهمون سر زدن و گفتن چرا بیرون نمیاین

دلم براش تنگ شده

تا باز دوباره زینبو مث هردفه ی خوابم بدم بغلشونو بگم براش دعا کنین

آقا عم هر دفه یا اذان بگن دم گوشش یا ی چیزی تو گوشش زمزمه کنن

دلم برات تنگ شده...

رفتم تو سایتش

همه ی عکساش مث آتیش آدمو جزغاله میکنه

میسوزی و میبینی ک بعد از اینهمه تهدید پاشده اومده حسینیه و شروع کرده قرآن خوندن

خدایا

داغش آروم نمیشه :)))

سره حاج قاسم داغ بودم نمیفهمیدم همششش منتظر تکذیبیه بودم سر شهید رئیسی عم همش میگفتیم ن بابا الان پیدا میشن الان پیدا میشن سر سیدحسن میگفتم ن سید نیست... تا روز تشییع... اونجا بود ک گفتیم الحمدلله که آقا هستن :)))