میسوزی و میبینی ک بعد از اینهمه تهدید پاشده اومده حسینیه و شروع کرده قرآن خوندن

خدایا

داغش آروم نمیشه :)))

سره حاج قاسم داغ بودم نمیفهمیدم همششش منتظر تکذیبیه بودم سر شهید رئیسی عم همش میگفتیم ن بابا الان پیدا میشن الان پیدا میشن سر سیدحسن میگفتم ن سید نیست... تا روز تشییع... اونجا بود ک گفتیم الحمدلله که آقا هستن :)))

ولی آقا... آقاااا...

از همون لحظه ی اول ک زدن بیتو، شروع کردم ب زار زدن. از ترس بود یا هرچی مهم نیس. مهم اینه ک من بقیه شهدا گذاشتم بگذره... حداقل چند ساعت... بعد گریه کردم

ولی

سحر یکشنبه :)

لعنت ب صبح شنبه و سحر یکشنبه :)

تا دیدیم مجری داره گریه میکنه... صداش قطع بود زدیم دیدیم داره زار میزنه... میگه ولی امر مسلمین...

همهههه پاچیدیمممم از گریه

هرکی خواب بود از خواب پرید و زار میزد