مداحی باید برخواست آقای محمدی پناه اصلا توی یه سطح دیگهست. آخه مرد، تو چجوری تونستی هم ریتم رو به این قشنگی حفظ کنی، هم آیهی قرآن رو بیاری، هم انقدر محتوا داشته باشه، هم انقدر قشنگ باشه، هم حماسه داشته باشه، هم احساس داشته باشه؟ وای که خیلی قشنگه و تا ابد مورد علاقمه
نُها؛
چیزی که میخوام بگم از نظر خودمه؛ شاید درست باشه و شاید نه اما خب این چیزیه که من بهش باور دارم حقیقتا. به نظرم تسبیحاتی که بعد از نماز بهش تاکید شده، فارغ از هر ثواب و اون هزار رکعت نماز و چیزهای دیگهای که براش گفته شده، یه نوع توسل به حضرت مادره. توسلی که بعد از هر نماز میتونه باشه، قبل از خواب میتونه باشه، وقتی گرفتاری و سریع میخوای یه چیزی بگی میتونه باشه، توی راه میتونی بگی، چشم بسته میتونی بگی؛ توسلی که هر لحظه کنارته. داری میگی یا حضرت مادر... مگه خودتون وقت گرفتاری هاتون این ذکر رو نمیگفتید؟ الان من کم آوردم توی این دنیای کوچیک و مضخرف. میشه دستمو بگیرید، میشه نذارید/بذارید فلان اتفاق بیوفته اگه به صلاحه؟ .
خیلی قشنگه ها
فکرشو بکن. داری تسبیحات میگی. همزمان داری به مشکلاتت که مثل یه کوه شدن هم فکر میکنی که یهو یه احساسی میاد توی وجودت و انگاری از طرف حضرت مادر میخواد بهت بگه داری غصه چیو میخوری؟ مگه نمیدونی همه عالم از نور وجود من پدید اومدن؟ خودم برات حلش میکنم دیگه .