کس و کار آدم خداست.

ما غم داریم. ما غمگینیم. اما سزاوارش نیستیم.

ما خمیدگان راست قامتیم. زیر این غم بزرگ کمر خم کرده‌ایم، اما همچون سرو ایستاده‌ایم‌. همچون کوه استوار و همچون درخت تنومندیم. ما را نمی‌توان شکافت و تبر زد. ما غم‌دیدگان صبوریم. ما قوی‌دلان خدا باوریم. ما جان فداییان وطنیم. @nonvaqalam

لحظه‌ی سال تحویل در جوار امام رضا علیه السلام. آغاز سال ۱۴۰۵ شمسی. «بماند به یادگار از این روزهای سخت و تلخ» @nonvaqalam

هر سال زمانی که بهار دوباره مهمان خانه هایمان میشد، تلویزیون را روشن و سخنان شما را گوش می‌کردم. فیلم آن را دوباره می‌دیدم و بیانات را چندباره می‌خواندم. مثل تمام دیگر سخنرانی هایتان. اما امسال... امان از امسال. بهار دوباره مهمان خانه‌هایمان شده است، اما بهار امسال سفید نیست. سیاه است. سال نوی که دیگر شما را در قاب تلویزیون نمی‌بینم و صدای گرمتان را نمی‌شنوم. سال نوی که دلم غم دارد و رخت سیاه بر تنم زار میزند و هر لحظه به این می‌اندیشم که دیگر شما نیستید قلبم مچاله تر می‌شود و نفسم به سختی بالا می‌آید و اشک گونه‌ام را تر می‌کند. دلم برایتان تنگ شده آقاجان. اما دلم به این خوش است که الحمدالله بازهم خامنه‌ای دیگری هست که بنشینم پای صحبت هایش. الحمدالله که پسرتان هست پدرجان. اما امان از اینکه از دیدن این عزیز بزرگوار هم تا نمی‌دانم کی محرومیم. گفتم از دیدن نائب امام زمان محرومیم؟ آری. اما شوربختانه ما از دیدن خود امام زمان، از دیدن مهدی «عج»، صاحب‌مان هم محرومیم. خدایا فرج این عزیز رنج دیده را برسان. خدایا برسان این منجی موعود را. اللهم عجل لولیک الفرج. _ به وقت سال جدید. سالی که قلبمان آشیانه‌ی غم و اندوه است. @nonvaqalam

[قاب اول] این قاب خودش روضه‌ی مصور است. مگر باید چیزی هم برایش نوشت؟ باید با دیدنش فقط آه کشید و گریست. #قصه‌ی‌_قاب‌ها @nonvaqalam

[قاب دوم] این قاب سال گذشته ثبت شده است. قابی که در تاریخ ماندگار شد و دیگر تکرار نمی‌شود. زمانی که عید فطر آمد و شما به نماز ایستادید. چقدر با رفتن تان حسرت ها بر دلم ماند. تا دنیا دنیاست من این حسرت ها را با خودم می‌کشم و تا نفس آخر همراهم می‌آیند. مثلاً یکی‌اش همین نماز خواندن پشت شما. این یکی از حسرت های عمیقی است که در دلم خانه کرده و غمش هیچ‌گاه التیام نمی‌یابد. آقای مهربان و عزیز با رفتن‌تان هزاران حسرت بر دل ما نشاندید. هزاران غم و اندوه بعد از رفتن‌تان روانه‌ی دلمان شده است. و امسالی که شما «اَللّهُمَّ اَهْلَ الْکِبْرِیاَّءِ وَالْعَظَمَةِ...» را در آسمان ها خواندی. برای ما زمینیان دعا کن پدر آسمانی. #قصه‌ی‌_قاب‌ها @nonvaqalam

سال‌ها بعد؛ وقتی مشتی خاک از سرزمین‌مان شدیم، باران که بزند، بویی به مشام آیندگان‌مان خواهد رسید. کاش رایحه‌‌ی عشق و دلدادگی به وطن بلند شود، نه خیانت و ذلت... @nonvaqalam

ترجمهٔ الغارات

ترجمه‌ٔ الغارات را بخوانیم. آن هم نه یک بار، بلکه چندین بار. در همین روزها این کتاب را بخوانیم. علی تنها ماند. علی را تنها گذاشتند. مولا علی علیه السلام مظلوم مقتدر ما چقدر بی مردم تنها بود. چقدر از جانب مردم آزار و اذیت شد که آرزوی مرگ می‌کرد. الغارات را که بخوانی به بی بصیرتی مردم پی خواهی برد. انسان هایی که روزی در رکاب تو شمشیر می‌زدند اما حالا خنجرشان را روی تو می‌کشند. انسان هایی که روزگاری نزدیک علی بوده‌اند اما به او پشت کرده و بسوی کفر شتافته‌اند. انسان هایی که از حق گریزان و شیفته کفر شدند. کتاب را که بخوانی متوجه می‌شوی چه خیانت هایی به امیرالمومنین شد و جهل و نادانی مردم تو را متحیر می‌سازد. تأسف می‌خوری برای جماعتی که وقتی امام از آنها کمک میخواست اما آن بی‌خردان به یاری دشمن شتافتند. و چقدر حکومت علی علیه السلام مردمی بوده است. چقدر خواست و نظر مردم برایش اهمیت داشته است. مولا به خواسته‌ی مردم اهمیت می‌دادند حتی اگر نظر خود خلاف آنها بود. کتاب را که بخوانی خواهی فهمید حتی نزدیک ترین آدم ها به حضرت نظریات متفاوت با ایشان داشتند و امام نظر آنها را مقدم می‌دانستند حتی اگر به ضرر بود. و مردم. مردم چقدر نقش کلیدی در حکومت ها دارند. به خصوص حکومت های اسلامی. امان از مکر و حیله آن معاویه‌ی ملعون که لعنت خدا بر او باد. چه خون هایی که ریخت. و چقدر مردم در دام حیله‌ی این ابلیس افتادند و با بی خردی خود از راه حق خارج شدند. جهالت مردم را میخوانی در این کتاب. میخوانی که مردمانی بودند که بخاطر کیسه‌ی زر آخرت خود را فروختند و امام خود را تنها گذاشتند که شاید دنیای خود را آباد کنند اما از آن هم باز ماندند و هم دین خود را باختند و هم دنیای خویش را. و آه. دلت می‌خواهد برای مظلومیت علی علیه السلام خون گریه کنی. چقدر علی را تنها گذاشتند که او خواستار مرگ خود بود. چقدر مولا را در میانه‌ی معرکه تنها گذاشتند، چقدر او را اذیت کردند و چقدر به فرمان امام امت بی توجهی کردند و به سرنوشتی تباه دچار شدند. تحمیل خواست مردم را به امام میخوانی در کتاب. حرف برای گفتن بسیار است. اما خودتان این کتاب را بخوانید و پی به مظلومیت مولا علی علیه السلام ببرید. #کتاب #ابوتراب @nonvaqalam

‌ صبر چگونه می‌کنی؟ بر این همه جفا علی! بغض چگونه می‌خوری؟ یاد بده به ما علی.