ترجمهٔ الغارات

ترجمه‌ٔ الغارات را بخوانیم. آن هم نه یک بار، بلکه چندین بار. در همین روزها این کتاب را بخوانیم. علی تنها ماند. علی را تنها گذاشتند. مولا علی علیه السلام مظلوم مقتدر ما چقدر بی مردم تنها بود. چقدر از جانب مردم آزار و اذیت شد که آرزوی مرگ می‌کرد. الغارات را که بخوانی به بی بصیرتی مردم پی خواهی برد. انسان هایی که روزی در رکاب تو شمشیر می‌زدند اما حالا خنجرشان را روی تو می‌کشند. انسان هایی که روزگاری نزدیک علی بوده‌اند اما به او پشت کرده و بسوی کفر شتافته‌اند. انسان هایی که از حق گریزان و شیفته کفر شدند. کتاب را که بخوانی متوجه می‌شوی چه خیانت هایی به امیرالمومنین شد و جهل و نادانی مردم تو را متحیر می‌سازد. تأسف می‌خوری برای جماعتی که وقتی امام از آنها کمک میخواست اما آن بی‌خردان به یاری دشمن شتافتند. و چقدر حکومت علی علیه السلام مردمی بوده است. چقدر خواست و نظر مردم برایش اهمیت داشته است. مولا به خواسته‌ی مردم اهمیت می‌دادند حتی اگر نظر خود خلاف آنها بود. کتاب را که بخوانی خواهی فهمید حتی نزدیک ترین آدم ها به حضرت نظریات متفاوت با ایشان داشتند و امام نظر آنها را مقدم می‌دانستند حتی اگر به ضرر بود. و مردم. مردم چقدر نقش کلیدی در حکومت ها دارند. به خصوص حکومت های اسلامی. امان از مکر و حیله آن معاویه‌ی ملعون که لعنت خدا بر او باد. چه خون هایی که ریخت. و چقدر مردم در دام حیله‌ی این ابلیس افتادند و با بی خردی خود از راه حق خارج شدند. جهالت مردم را میخوانی در این کتاب. میخوانی که مردمانی بودند که بخاطر کیسه‌ی زر آخرت خود را فروختند و امام خود را تنها گذاشتند که شاید دنیای خود را آباد کنند اما از آن هم باز ماندند و هم دین خود را باختند و هم دنیای خویش را. و آه. دلت می‌خواهد برای مظلومیت علی علیه السلام خون گریه کنی. چقدر علی را تنها گذاشتند که او خواستار مرگ خود بود. چقدر مولا را در میانه‌ی معرکه تنها گذاشتند، چقدر او را اذیت کردند و چقدر به فرمان امام امت بی توجهی کردند و به سرنوشتی تباه دچار شدند. تحمیل خواست مردم را به امام میخوانی در کتاب. حرف برای گفتن بسیار است. اما خودتان این کتاب را بخوانید و پی به مظلومیت مولا علی علیه السلام ببرید. #کتاب #ابوتراب @nonvaqalam

‌ صبر چگونه می‌کنی؟ بر این همه جفا علی! بغض چگونه می‌خوری؟ یاد بده به ما علی.

«باشد که شبانگاهان بر سرشان بریزیم؛ همچون عقابان تیز پروازی که شب و روز برایشان معنا ندارد» _جاویدالاثر شهید احمد متوسلیان_ @nonvaqalam

شد یک ماه. یک ماه است که ما یک «ماه» را از دست داده‌ایم. باورم نمی‌شود. چقدر سخت گذشت این سی روز. چقدر سخت میگذرد این روزگار. یک ماه است که او دیگر در این دنیای فانی نفس نمی‌کشد. اما حالا، او به ما نزدیک تر از دیروز است. صدای ما حالا به او زودتر می‌رسد. شهدا زنده‌اند. برایمان دعا کن امام شهید. @nonvaqalam

هنوز هم باورم نمی‌شود که دیگر صدایتان را نخواهم شنید، چهر‌ه‌تان را نخواهم دید. هنوز هم منتظرم پرده را کنار بزنید و بیرون آیید و برایمان سخن بگویید. ما را امیدوار کنید و دشمن را ناامید. ما را آرام کنید و دشمن را ناآرام. سخت است باور اینکه دیگر نیستید. #آقای‌_شهید @nonvaqalam

به عقیده‌ی من اگر فعالیت آگاهانه‌ی فکری اسلامی از جنبش و مبارزه جدا شود، خشک و بی روح می‌شود. روح مبارزه‌ی دینی هم اگر از آگاهی و اندیشه عاری گردد، دچار ارتجاع و تحجّر می‌گردد. ترکیب مقاومت با آگاهی بخشی و رشد فکری، خط انقلاب اسلامی را تشکیل می‌دهد. _ خون دلی که لعل شد _ #تیکه‌کتاب @nonvaqalam

رسول الله (ص) : حُبُّ الوَطَنِ مِنَ الْایمانِ «دوست‌داشتن وطن از ایمان است» @nonvaqalam

شهادت پاداش عمری مجاهدت یک مبارز است.

حیات ما در زمانه‌ای قرار گرفته که تا عمر داریم باید معبود را سجده کنیم و کرم او را شکر. در زمانه‌ای که بزرگ مردانی ایستادند و تا آخرین نفس جنگیدند. در زمانه‌ای که مردم مبعوث شدند. در زمانه‌ای که شیعیان امیرالمومنین شجاعانه در برابر یهودیان بزدل ایستاده‌اند. در زمانه‌ای که تمام حق در برابر تمام کفر ایستاده است. حیات ما در عصری بسیار شگفت قرار گرفته. که باید خداوند را سپاس گفت برای این نعمت. و چه خوش که عمرمان برسد به ظهور حضرت حجت و چشم‌مان ببیند روی همچون ماه او را و گوش‌مان بشنود صدای پر صلابت او را. چه خوش که خدا به ما این لطف را بکند و ما در حکومت مهدی «عج» نفس بکشیم. @nonvaqalam

🇮🇷دوازدهمین روز از فروردین ماه سال ۱۳۵۸. مردم به سوال؛ جمهوری اسلامی ایران آری یا خیر؟ آری گفتند. و از آن آری ۴۷ سال می‌گذرد. آن نهال نوپا حالا تبدیل به درختی تنومند شده است. و اکنون ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ همچنان جمهوری اسلامی ایران؛ آری. @nonvaqalam

امام خمینی: «صبحگاه ۱۲ فروردین - که روز نخستین حکومت الله است - از بزرگترین اعیاد مذهبی و ملی ماست. ملت ما باید این روز را عید بگیرند و زنده نگه دارند. روزی که کنگره‌های قصر ۲۵۰۰ سال حکومت طاغوتی فرو ریخت، و سلطه شیطانی برای همیشه رخت بربست و حکومت مستضعفین که حکومت خداست به جای آن نشست». «۱۲ فروردین، روز غلبه جنوداللّه‌ بر جنود شیطان و روز فتح و نصر خدا و بندگان مؤمن به اوست. ملت ایران این روز را عیدی اسلامی ملی تلقی می‌کند. و آن روز فتح مطلق و نصر به تمام معناست که همه‌ی مستضعفین جهان را این نور سنت الهی و سایه پرچم نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ ‌فرا گیرد». @nonvaqalam