+ عه. چه توپك هایِ ضریحت گرداالوعه. چه یَخ و سرده. نمیشه یه دونه‌شو بدی ببرم توپ‌بازی کنم باهاش؟

+ تو حوض حرم نمیشه آب بازی کرد؟ یه کوچولو؟ یه قطره چی؟ در حد یه شِلِپ شِلِپ هم نه؟

منم همینطور کلاه منگوله‌دارِ تنها و رها شده کنار صحن حرم، منم همینطور.

با خنده به خودم گفتم به ازای هر یك دونه از غم‌هایی که رو دلم سنگینی می‌کنه، می‌خوام یه استکان چای بگیرم. چایخونه‌هایِ امام رضا هم که دست و دلباز! من موندم و سیني چایی و غم‌هایی که داغآ‌داغ سَـر کشیدمشون.

ء‌. پس امشب، قابِ اول رو اختصاص می‌دیم به "چایخونه و چایی‌هایِ معجزه‌گرِ حرم"🪄

محاسن سفید و لرزش‌ دست‌هاش، اولین چیزی بود که چشمم از پیرمردِ خادم دید :`)))))) تَه دلم بهش گفتم خوشبحالت مرد که سر پیری ایستادی رو پاهات و داری خدمت می‌کنی تو قطعه‌‌ای از بهشت. خوشبحال توفیقی که داری...

فرمولاسیونِ شگفت‌انگیز و سریع و تمیزِ شست‌و‌شویِ استکان‌ها!🦦

یاد گرفتم بچه‌ها. تو خونه و مهمونیاا پلن‌م همینه از این به بعد. اینجوری که کل لیوانارو می‌چینید تو تشت، شِلِپ‌پ‌پ میزنید تو وان آب اول. حالا دوباره شِلِپ‌پ‌پ تو وان آب دوم. بعدم یه جوری تمیز میشه که برق میزنه. درود بر شست‌و‌شو مدل چایخونه‌ حرم و دیگه خداحافظی با روش ماشین ظرفشویی و اسکاج و فلان و بهمان.

ء‌. و اما برای امشب؛ قابِ دوم رو اختصاص می‌دیم به "حرمِ باروني"☁️