صـوت أمـك في البيـت أكـبر نـعـمـة... صدای مادرت توی خونه بزرگ ترین نعمته... #عربی‌جات 🍃 @nor_ir

یه رفیق دارم فاطمه سادات ،باباشون از بچه های جبهه جنگه... انقدر که من شلوغکار بودم تو مدرسه بمن میگفتند، زلزله ی هشت ریشتری ... . کاش اون دختر زلزله ی هشت ریشتری برگرده... ارزوهاش ... خنده هاش ... #خاطرات 🍃 @nor_ir

حواست به آدم‌هایی که وقتی موفق می‌شی تشویقت نمی‌کنن باشه... #فکت 🍃 @nor_ir

🍃

زمانى كه به نفس خود بيشترين اعتماد را دارى، از فريب او بيشتر بترس!✨ -امیرالمؤمنین‌علیه‌السلام- 🍃 @nor_ir

دوامُ الحال من المُحال (امیرالمومنین علیه‌السلام) بنویس اینو یجا! همیشه اینطوری نمیمونه… 🍃 @nor_ir

خدایا مارو در مسیری قراربده‌که آخرش رسیدن به خودت باشه نه بهشتت... #دعا 🍃‌ @nor_ir

وقتی انسجام پیدا کردی و فهمیدی با خودت چند چندی و فهمیدی که از جهان چه می‌خواهی؛ کم کم آدم‌های بلاتکلیف را از جهان انسجام یافته‌ات حذف می‌کنی و قلمرو کوچک ارتباطاتت را دست‌چین می‌کنی. بر می‌گردی و خاطراتت را می‌گردی و محو شدن یک انسان و یک اتفاق را به وضوح می‌بینی و روزی هم می‌رسد که یک آدم را حتی میان خاطراتت پیدا نکنی، انگار که عده‌ای از همان ابتدا نبوده‌اند و جای خالی‌شان را حتی نمی‌توانی تخمین بزنی و نمی‌توانی تخمین بزنی که دقیقا کجای جهانت ایستاده‌ بودند، چرا که ذهنت تشخیص داده که نباید باشند! آدم‌ها گاهی آنقدر به تو آسیب می‌زنند و آنقدر تو را غمگین می‌کنند و آنقدر با به‌یاد آوری‌ خصلت‌های شان رنج می‌کشی که ذهنت پاک کن بر می‌دارد و بازمانده‌ی وجودشان را از تمام خاطرات و افکارت پاک می‌کند و به خودت که می‌آیی، می‌بینی نه می‌شناسی‌شان و نه دیگر تمایلی داری از آن‌ها چیزی ببینی و چیزی بشنوی و حرفی بزنی! آدم‌ها به مرور حذف می‌شوند و تو به مرور احساس آرامش می‌کنی و جهانت به مرور و با نپرداختن به مسائل پوچ و آدم‌های بی‌ارزش، ارزشمند می‌شود... #نرگس_صرافیان_طوفان 🍃 @nor_ir