۰

چقدر حس خوبی داره وقتی دوتا جوون خوب بهم میرسن.... 🍃 @nor_ir

به آدمی علاقه‌مند بشید که عشقِ به اون آدم باعث بشه شما آدم بهتری بشید. 🍃 @nor_ir

می‌گفت عشق مثل کاشتن دونه‌ی گل تو قلب اونیه که دوسش داری. با تعجب ازش پرسیدم یعنی چی؟ یعنی وقتی به یکی میگی دوست دارم گل عشق رو تو قلبش می‌کاری؛ حالا دیگه تو در برابر اون گل مسئولی! همون‌طور که گل، آب و خاک و نور خوب می‌خواد؛ عشق هم حکایت همونه. کاشتنش اول ماجراست؛ عشق مراقبت می‌خواد. توجّه لازمه، نور امید و محبّت می‌خواد باید بدونی تو سرما چطوری گرم نگهش داری،  باید حواستو جمع کنی چیده نشه و ریشه‌اش محکم توی قلبش بمونه. مواظب این یه دونه گل باش وگرنه یه روز میای می‌بینی گلت حسابی پژمرده شده یا یکی پیدا شده که بهتر از تو ازش مراقبت می‌کنه... 🍃 @nor_ir

کاش به اضطرار نبودن اماممون برسیم... 🍃 @nor_ir

فرمودند که درستش این هست که بگیم ؛ کاش که به اضطرار اماممان برسیم یا اینکه خداوندا ما را به مراکز اضطرامان واقف کن أَوْقِفْنِي عَلَى مَرَاكِزِ اضْطِرَارِي #دعا وقت‌اذانه‌دعا‌یادتون‌نره 🍃 @nor_ir

هرچه بزرگ‌تر می‌شوی، هم توقع و هم میزان تحریک‌پذیری‌ات نسبت به مسائل و اتفاقات و آدم‌ها کمتر می‌شود... هرچه پخته‌تر می‌شوی، کمتر به دل می‌گیری و کمتر اهمیت می‌دهی و کمتر می‌رنجی و -بیشتر- تفاوت‌های سلیقه‌ها و باورها و حتی مخالفت‌ها را می‌پذیری و بیشتر فکر می‌کنی اما نه به جزئیات! فکر می‌کنی به اینکه الآن و در این لحظه چگونه می‌توانی از فرصت‌های زندگی‌ات، بیشترین بهره‌ی ممکن را ببری و بهترین حال را داشته‌باشی و شایسته‌ترین کارها و رفتارها را انجام بدهی. آدم هرچه پخته‌تر می‌شود، توجهش از مسائل کوچک و پیش‌پا افتاده و فاقد ارزش، به مسائل عمیق و کاربردی و ارزشمند جهان معطوف می‌شود و به خیلی چیزهای ظاهرا مهم، اهمیتی نمی‌دهد! آدم هرچه جلوتر می‌رود و پخته‌تر می‌شود، بیشتر می‌فهمد و هر کنشی را شایسته‌ی واکنش نمی‌بیند و -شبیه به رهگذری بی‌تفاوت- از خیلی مسائل و گفته‌ها و احساسات و رویدادها به سادگیِ تمام، عبور می‌کند... #نرگس_صرافیان_طوفان‌ #نرگس_صرافیان_طوفان 🍃 @nor_ir

ما شهر بودیم! آقا و خانومِ.. تماشای این کلیپ رو از دست ندید! @ir_tavabin