گاهی خودت را بردار و بزن به قلب طبیعت و نفسی عمیق بکش و بگذار هوایی به سرت بخورد و با خودت بگو: اصلا به درک که چه خواهد شد!!! قدم بزن و نگاه کن و قدرت بی‌نهایتِ آفریدگار را ببین و با خودت بگو: خدایی که اینقدر با شکوه، جهان را آفریده و درخت و خورشید و ماه و برکه و انسان را کنار هم چیده، مشکل یا اندوه من برایش کاری دارد؟! #نرگس_صرافیان_طوفان‌ 🍃 @nor_ir

«إياك أن تنسىٰ أنك في يوم كنت تدعي الله بِـ الأشياء التي تملكها الان.» مبادا فراموش کنی روزهایی که خدا را می‌خواندی برای آنچه كه حالا داری. ‌ #عربی‌جات 🍃 @nor_ir

رفقا صوت دعای هفتم اینجاست ...

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ و گفت: منم خدای بزرگ شما. 🤍 یادم می‌آمد که می‌گفت: شما خوب بندگی کنید، خدا هم خوب خدایی می‌کند. وقتی به خدا توکل کردید نگران نباشید، تا لب پرتگاه می‌روید اما پرت نمی‌شوید! تا اعماق دریا میروید اما غرق نمیشوید، در شعله‌های آتش می‌افتید اما نمی‌سوزید. فقط به راه رفته‌تان یقین داشته باشید. #نور 🍃 @nor_ir

تا كسى قدر خود را نشناسد و ثمره‌هاى وجود خود را نشناسد، نمى‌تواند با استثمار و ظلم بجنگد و نمى‌تواند دشمن خويش را بشناسد. #عین‌صاد 🍃 @nor_ir

همیشه هم نبودن و حضور نداشتن و فاصله گرفتن، به معنای شلوغ بودن و رسیدن به کارها و به نتیجه‌ رساندنِ مشغولیت‌ها نیست! گاهی هم آدم پناه می‌برد به سکوت... به تنهایی... به هیچ نگفتن و هیچ نشنیدن و هیچ اتفاق تازه‌ای را به ذهن نسپردن و دور ایستادن! آدم گاهی چیزی نمی‌گوید و کاری نمی‌کند و ارتباطی نمی‌گیرد و هیچ واکنشی برای اتفاقات و آدم‌ها ندارد. آدم گاهی دور خودش یک حصار دفاعی نامرئی می‌کشد و به خلوت و سکوتی خودساخته و خودخواسته پناه می‌برد تا با خودش کنار بیاید و بسیاری مسائل تلنبار شده را در ذهنش حل کند و قدری سبک شود و با ذهنی آرام‌تر و حالی خوب‌تر برگردد... آدم گاهی نیست، چون نمی‌تواند باشد و توضیح همین گزاره‌ی کوتاه برای آنان که با تو تعامل دارند یا تو را دوست دارند، سخت‌ترین کار دنیاست! #نرگس_صرافیان_طوفان‌ 🍃 @nor_ir