داغ شقایق... گفته اند: گل شقایق(لاله) گلی است که در درون خودش سیاهی دارد که از آن تعبیر به "داغ" می شود و این گل با این داغ زنده است. گویا ما نیز همان هستیم مانند یک گل شقایق که با یک داغ زنده ایم: ما آن شقایقیم که با داغ زنده ایم و گفته اند: "ژاله" قطره‌ای باشد که از سردی بر برگ نشیند؛ قطره ای باران که به وقت صبح و سحر روی برگ های لطیف گل ها آرام می گیرد. پس ژاله محصول سردی ایست و گلِ شقایق مدام طلب ژاله می کند و از این دَرد و داغ می سوزد: می چکد ژاله بر رخ لاله المدام المدام یا احباب و گفته اند: گل شقایق با این داغ بَس تماشایی ایست چون این داغ محصول بلندان است: داغ بلندان طلب ای هوشمند تا شوی از داغ بلندان بلند پس آیا کسی پیدا می شود مانند ژاله قطره ای آب به ما هم بدهد و ما را از این "داغ" برهاند؟ که ما تشنه ایم و داغ دیده و تشنه از بی آبی دلپریشان است و پیوسته آن را میجوید و چون مییابد، می‌آساید و می‌آرامد و آب، مایه زندگی تن او می‌شود. ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷ㅤㅤ ↻

🟣 ● گاهی باید شکست و این شکستگی ها سرآغاز رویش ها است. مانند دانه ای که تا سالم است از درون سَبز نمی شود. نروید نبات از حبوبِ درست مگر حال بر وی بگردد نخست ● پس بشکنید که امروز وقت رقص است! رقص آنجا کن که خود را بشکنی پنبه را از ریش شهوت بر کنی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

سر ز خدا تافتی هیچ رهی یافتی؟! #غزلیات_شمس