💠 نان و نام
انسانی که "نان" ندارد، سراغ "نام" نخواهد رفت. و آنگاه که از "نان" مستغنی شود، شیدای "نام" و مدح شاعران می شود.
آدمی اول حریصِ نان بُوَد
زانکه قُوت و نان، ستونِ جان بُوَد
چون به نادر گشت مُستغنی زِ نان
عاشقِ نامَست و مدحِ شاعران
و اگر پادشاه ظالمی، رعیت خویش را "بی نام" و بی سودا خواهد، از او "نان" گیرد و خوار کند، تا حکومتش برقرار باشد.
چون رعیت زبون و خوار بود
مُلک پیوسته برقرار بود
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
🟣
سعدی ! تو مگر کیستی که توقع داری مورد توجه معشوق قرار بگیری؟ در کمند او این قدر آدمهای بزرگ و با ارزش گرفتار و اسیر شدهاند که تو صید لاغری بیش نیستی. یعنی ارزش صید شدن هم نداری ولی چه کنم که به دام افتادهام...
سعدی تو کیستی؟ که در این حلقه کمند
چندان فتادهاند که ما صید لاغریم
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________