🟣
● مولانا در مثنوی و همینطور در غزلیات شمس اصل مهمی را بیان می دارد: «کار از کار خیزد از جهان» و او برای این اصل از مثال های متعددی استفاده می کند، مانند کاروانی که می خواست از چاه آب بیرون بکشد، ولی حضرت یوسف را بیرون آورد.
در این اصل، شما دنبال هدفی می روید؛ اما به اهداف دیگری می رسید که تصور نمی کردید. پیرمردی به فرزندان خودش وصیت می کند که در نقطه ای خاص به دنبال گنج بروند و آنها بعد یکسال حفاری به گنج نمی رسند اما زمین حاصلخیزی به دست می آورند که تبدیل به گلستان می شود.
پدر مرد و پوران به امید گنج
به کاویدن دشت بردند رنج
قضا را در آن سال از آن خوب شخم
ز هر تخم برخاست هفتاد تخم
نشد گنج پیدا ولی رنجشان
چنان چون پدر گفت شد گنجشان
● امام صادق علیه السلام فرمود: نسبت به آنچه اميد ندارى اميدوارتر از آنچه به آن اميد دارى باش، چون موسى عليه السّلام رفت كه براى خانوادهاش آتشى برگيرد و بياورد ولی خدا با وی صحبت کرد و در حالی برگشت که نبئ الهی شده بود. ملكۀ سبا نيز كافر از شهر خارج شد ولى نزد سليمان مسلمان شد. و جادوگران فرعون برايش طلب عزّت مى كردند ولى خودشان با ايمان بازگشتند.
كُنْ لِمَا لاَ تَرْجُو أَرْجَى مِنْكَ لِمَا تَرْجُو فَإِنَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ خَرَجَ يَقْتَبِسُ لِأَهْلِهِ نَارا فَكَلَّمَهُ اَللَّهُ وَ رَجَعَ نَبِيّا وَ خَرَجَتْ مَلِكَةُ سَبَإٍ كَافِرَة فَأَسْلَمَتْ مَعَ سُلَيْمَانَ وَ خَرَجَ سَحَرَةُ فِرْعَوْنَ يَطْلُبُونَ اَلْعِزَّ لِفِرْعَوْنَ فَرَجَعُوا مُؤْمِنِينَ
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________
نــــــــورمـــــاه
دیروز با یکی از اساتید در این رابطه صحبت می کردیم که چگونه می شود کسی در این جهان زندگی کند ولی جهان
#پیام_ناشناس
https://daigo.ir/secret/51646155580
سلام و احترام؛
این سوال در واقع در کلاس مطرح شد و جالب بود که کسی هم جواب نداد.
و مقصود این بود که ما با اینکه صد ها بار از یک کوچه عبور می کنیم ولی نمی توتیم پاسخ بدیم که در این کوچه چند تا درخت و از چه نوعی وجود دارد و این همان معنی ساده شعر فخر رازی است که ما بدون اینکه دنیا رو به درستی ببینیم آن را ترک می کنیم.
به تعبیر عطار، چشم نعمت بین داشته باش و نعمت های خداوند سبحان را به خود عرضه کن تا بدانی که از چه کسی دور افتاده ای و در این دوری چقدر صبور بوده ای.
از قدم تا فرق نعمتهای اوست
عرضه ده بر خویش نعمتهای دوست
تا بدانی کز که دور افتادهای
در جدایی بس صبور افتادهای
🟣
● کلمه "مَصْرَع" به معنی خوابگاه و محلی است که انسان به زمین میخورد، مثلًا محلی که پشت پهلوان به خاک می رسد «مصرع» است و بیشترین نقطههایی که پهلوانِ عقل به زمین میخورد آن جایی است که برق طمع در دل پیدا میشود(اکثَرُ مَصارِعِ الْعُقولِ تَحْتَ بُروقِ الْمَطامِعِ). در واقع هر خواسته و طمعی که انسان پیدا می کند، محل ورود ابلیس است و به تعبیر عطار، عشوه ابلیس از آرزو های توست.
عشوهٔ ابلیس از تلبیس تست
در تو یک یک آرزو ابلیس تست
گر کنی یک آرزوی خود تمام
در تو صد ابلیس زاید والسلام
● شاید بهتر است هیچ خواسته و آرزویی نداشته باشیم یا لااقل چیز بزرگ و دست نیافتنی آرزو نکنیم(أرید أن لا یرید).
رنجوری را گفتند: دلت چه میخواهد؟
گفت: آن که دلم چیزی نخواهد
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________
🟣
من خداوند را به وسیله فسخ شدن تصمیم ها و گشوده شدن گره ها و نقض اراده ها شناختم.
عَرَفْتُ اللهَ ـ سبحانه ـ بِفَسْخِ العَزَائِمِ وَ حَلِّ الْعُقودِ وَ نَقْضِ الْهِمَمِ
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________
🟣
اگر عاشق کسی باشید که نقصی داشته باشد، تاوان خواهید داد...
هر جمالی را که نقصانی بود
مرد را از عشق تاوانی بود
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________
🟣
براى آنچه از دست رفته است اندوه به دلت راه مده، كه تو را از آنچه مى آيد باز مى دارد .
لا تُشْعِرْ قَلبَكَ الهَمَّ على ما فاتَ ، فيَشْغَلَكَ عَمّا هُو آتٍ
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________