🟣 ● مولانا در فيه ما فيه می گوید: هر چه تو در دل پنهان داری از نیک و بد، حق تعالی آن را بر ظاهر تو پیدا گرداند. هر چه بیخ درخت می‌خورد اثر در شاخ و برگ پیدا می‌شود(سِیْمَاهُمْ فِیْ وُجُوْهِهِمْ - سَنَسِمُهُ عَلَی الْخُرْطُوْمِ) اگر هر کسی بر ضمیر تو مطلع نشود، رنگ روی خود را چه خواهی کردن؟ هر اندیشه که می‌پوشی درون خلوت سینه نشان و رنگ اندیشه ز دل پیداست بر سیما ضمیر هر درخت ای جان ز هر دانه که می‌نوشد شود بر شاخ و برگ او نتیجه شُرب او پیدا ● و حافظ می گوید: حال آنکه ریشه هر چه بنوشد، از او همان سبز شود، چه جای شکایت است؟ من را سرزنش نکن چون همانطور رفتار می کنم که بزرگ شده و پرورش پیدا کرده ام. مکن در این چمنم سرزنش به خودرویی چنان که پرورشم می‌دهند می‌رویم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷

🟣 شرم کریمانه... ! ● کرم خدا را نگاه کن که گناه را بنده انجام می دهد و او بجای بنده ا‌ش از این گناه شرمسار است! کَرَم بین و لطف خداوندگار گُنه بنده کرده‌ست و او شرمسار ● و نقل است که معروف [کَرخی] خالی[دایی] داشت که والی شهر بود. روزی به جایی خراب می‌گذشت. معروف را دید درآن خرابه نان می‌خورد و لقمه‌ای به سگ می‌انداخت. گفت: «شرم نداری که با سگ نان می‌خوری؟» [معروف کرخی] گفت: «نان از شرم می‌دهم بدو» ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 محمد بن حسين بن كثير خزّاز گويد: امام صادق عليه السّلام به من فرمود: آيا داخل بازار نشده‌ ای؟ آيا نديدى كه ميوه‌ها مى‌فروشند و تو دلت هواى آنها را دارد؟ گفتم:چرا! پس فرمود: همانا به راستى در برابر هرچه كه مى‌بينى و نمى‌توانى آن‌ را خريدارى كنى، براى تو در نزد خدا حسنه‌اى است. أَبُو عَلِيٍّ اَلْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَلْجَبَّارِ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ كَثِيرٍ اَلْخَزَّازِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لِي أَ مَا تَدْخُلُ اَلسُّوقَ أَ مَا تَرَى اَلْفَاكِهَةَ تُبَاعُ وَ اَلشَّيْءَ مِمَّا تَشْتَهِيهِ فَقُلْتُ بَلَى فَقَالَ أَمَا إِنَّ لَكَ بِكُلِّ مَا تَرَاهُ فَلاَ تَقْدِرُ عَلَى شِرَائِهِ حَسَنَةً. ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

تنها فایده گرانی! 😔

🟣 تجرید و تفرید...! ● عطار در پند نامه عنوانی دارد در بیان تجرید و تفرید. تجرید به معنای نفی دیگران و جدا شدن از مردم است، و تفرید به معنای نفی خود(نفس) و جدا شدن از افکار پریشان است. و کسی که فقط به تجرید برسد، در خلوت خودش هنوز به فکر کوچه و بازار خواهد بود. دل را نکرده جمع، شود هر که گوشه‌گیر در خانه سیرِ کوچه و بازار می‌کند! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________