نــــــــورمـــــاه
🟣 ● "جهان کاهش" تعبیری است که مولانا می آورد. جهانی که به تدریج کم رنگ تر می شود تا اینکه بطور کلی
🟣
● قران می فرماید: به هر کس عمر طولانی دهیم، او را در عرصه آفرینش [به سوی حالت ضعف، سستی، نقصان و فراموشی] واژگونش می کنیم؛ پس آیا تعقّل نمی کنند؟(وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ). به تعبیر نظامی، هر چه که به انسان داده می شود، سرانجام از او پَس گرفته می شود.
چه بخشد مرد را این سِفله ایّام
که یکیک بازنستاند سرانجام
● همان که حافظ می گفت:
زمانه هیچ نبخشد که باز نستاند
مجو ز سفله مروّت، که شَیْئُهُ لاشَیْئ
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
🟣
● سعدی میگفت: عمری که در فراق سپری میشود را نباید به حساب عمر گذاشت. بعد از گذشتِ فراق، عمر دیگری لازم است. عمر دیگری برای زیستن.
عمری دگر بباید بعد از فراقْ ما را
کاین عمر طی نمودیم اندر امیدواری
● حافظ نیز در موافقت با این معنا گفته است:
بی عمر زندهام من و این بس عجب مدار
روز فراق را که نهد در شمار عمر
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
🟣
تحلیلگران دروغگو...!
● حکومت بنی امیه در روزگاری به چنان جلالت و قدرتی رسید که تحلیلگران می گفتند: این حکومت مانند "شتر معقوله" تا ابد برای بنی امیه باقی می ماند. شتر معقوله، شتری است که دست و پا بسته جلوی خانه ای می نشیند و از جای خود تکان نمی خورد. و امیرالمؤمنین علیه السلام تحلیل آنها را می شکند.
حَتَّى يَظُنَّ الظَّانُّ أَنَّ الدُّنْيَا مَعْقُولَةٌ عَلَى بَنِي أُمَيَّةَ تَمْنَحُهُمْ دَرَّهَا وَ تُورِدُهُمْ صَفْوَهَ وَ لَا يُرْفَعُ عَنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ سَوْطُهَا وَ لَا سَيْفُهَا وَ كَذَبَ الظَّانُّ لِذَلِكَ بَلْ هِيَ مَجَّةٌ مِنْ لَذِيذِ الْعَيْشِ يَتَطَعَّمُونَهَا بُرْهَةً ثُمَّ يَلْفِظُونَهَا جُمْلَةً
● و این سنت خداوند سبحان است وقتی که مردم تصور کنند حکومت و ظلم جباران هرگز به پایان نخواهد رسید، منجی موعود فرا می رسد و ندا دهنده ای ندا می دهد: ای مردم! زمان حکومت جباران به پایان رسید(أَيُّهَا النَّاسُ قُطِعَ عَنْكُمْ مُدَّةُ الْجَبَّارِينَ).
آنچه دیدی بر قرار خود نماند
و این چه بینی هم نماند بر قرار
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
نــــــــورمـــــاه
🟣 ● به تصریح قرآن، همه ی انسان ها بدون استثناء به سمت خداوند سبحان حرکت می کنند(يَا أَيُّهَا الْإِن
🟣
● قران خبر می دهد که مؤمنان همانند دشمنان در آماج رنج ها قرار دارند؛ اما تاکید دارد که مؤمنان در عین رنج، دلگرم و امیدوار به قدرت خداوندی اند. برخلاف دشمنان که رنج آنها از هر امیدی خالی است. گویا که آنها به ریسمانی چنگ زده اند که این ریسمان در آسمان معلق بوده و به جایی اتصال ندارد.
إنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ
● سعدی می گفت: عارفان به هر چیزی که پایدار و باقی نباشد، حتی اگر جهان را در اختیار داشته باشند، اعتناء نمی کنند.
عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند
گر همه مُلک جهان است به هیچش نخرند
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________
🟣
● مردانگی از نگاه سعدی:
مردی نه به قُوّتست و شمشیر زنی
آنست که جوری که توانی نکنی
● هر كس هنگام قدرت [بر انتقام] گذشت كند، خداوند در روز لغزش از او در گذرد.
مَن عَفا عِندَ قُدرَةٍ عَفا اللّه ُعَنهُ يَومَ العَثرَةِ
________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________