از همه‌ی من تنها سری مانده، که گاه رو به آسمان بلند می‌کنم. @normah

🟣 ● چشم نعمت بین داشته باش و نعمت های خداوند سبحان را به خود عرضه کن تا بدانی از چه کسی دور افتاده ای و در این دوری چقدر صبور بوده ای. از قدم تا فرق نعمت‌های اوست عرضه ده بر خویش نعمت‌های دوست تا بدانی کز که دور افتاده‌ای در جدایی بس صبور افتاده‌ای ● خداوند به موسی وحی کرد: مرا در نظر بندگانم و بندگانم را نیز نزد من محبوب گردان. موسی گفت: پروردگارا چگونه این کار را انجام دهم؟ فرمود: نعمت‌ها و بخشش‌هایم را به آنان یادآوری کن تا مرا دوست بدارند. أوحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مُوسَى حَبِّبْنِي إِلَى خَلْقِي وَ حَبِّبْ خَلْقِي إِلَيَّ قَالَ يَا رَبِّ كَيْفَ أَفْعَلُ؟ قَالَ ذَكِّرْهُمْ آلَائِي وَ نَعْمَائِي لِيُحِبُّونِي ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● مسافر نباش؛ مهاجر باش كه عاقبت هر سفري بازگشت است، ولي مهاجر مقصدش سفر است. دقیقا مانند کامیون‌داری که مقصد او در همان سفر است. « إنِّي مُهَاجِرٌ‌ إِلَىٰ رَ‌بِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » ● مولانا می‌گفت: بی نهایت حضرتست این بارگاه صدر را بگذار صدر تُست راه ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

ما تا الان هجرت نکرده ایم و راه نیفتاده ایم 🍃 ●━━━━━━─────── ⇆ㅤ ◁ㅤㅤ❚❚ㅤㅤ▷

مثل یه نهنگ؛ نهنگ همیشه مهاجر است و نه مسافر هیچ مقصدی ندارد و فقط می رود @normah

🟣 رنجی که انسان متحمل می شود دو دلیل دارد: ● نخست مالی است که به زور می ستاند. این مال تنها پول نیست، بلکه آرامش، دلخوشی، سلامتی، امانت و خیلی چیز های دیگر است. گاهی درمان را نباید از بیرون و طبیبان جست و این بار باید در وجود خود کنکاش کنیم که علت این همه غم چیست، شاید چیزی از دیگران نزد ما جا مانده باشد! دزدْ، چون مالِ کَسان را می‌بَرَد قبض و دلْ‌تنگی، دلش را می‌خَلَد ● و دوم بجای ستادن، به آنها چیزی هم مبذول کرده و می بخشد، مانند ظلم که از جانب خود نزد مردم به عاریت می گذارد و مردم هم بخوبی امانت داری کرده و به صاحب آن برمی گردانند! ای بسا ظلمی که بینی در کسان خوی تو باشد دریشان ای فلان ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

در طریق عشق‌بازی امن و آسایش بلاست ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی... @normah | حافظ