🟣 ● موسی(ع) شنید مردی آرزوی مرگ می کند. به او گفت، آیا بین تو و خداوند خویشاوندی است (که عواقب بعد از مرگ) تو را حفظ نماید؟ گفت نه. پرسید: حسنات و کردار نیکی از پیش فرستاده ای که از گناهانت بیشتر است؟ گفت نه. به او گفت: در این صورت تو تقاضای هلاک و بدبختی ابد را میکنی. سَمِعَ مُوسَى(ع)رَجُلًا يَتَمَنَّى الْمَوْتَ فَقَالَ لَهُ هَلْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اللَّهِ قَرَابَةٌ يُحَامِيكَ لَهَا قَالَ لَا- قَالَ فَهَلْ لَكَ حَسَنَاتٌ قَدَّمْتَهَا تَزِيدُ عَلَى سَيِّئَاتِكَ قَالَ لَا قَالَ فَأَنْتَ إِذاً تَتَمَنَّى هَلَاكَ الْأَبَدِ ● روزی پیغمبر اسلام صلی‌الله علیه و آله به عیادت بیماری رفته و از احوال او جویا شدند. آن بیمار شروع به ابراز ناراحتی کرد و با گله و شکایت از درد و بیماری، آرزوی مرگ خودش را کرد. رسول خدا صلوات الله علیه به او فرمودند: آرزوی مرگ نداشته باش، چراکه اگر تو انسان خوب و نیکوکاری باشی با طولانی شدن عمرت بر کارهای خوب و خیرت افزوده می‌شود و اگر گناهکار باشی، فرصت پیدا می‌کنی تا مورد رضایت خدای تعالی قرار بگیری. پس آرزوی مرگ نکنی. «لَا تَتَمَنَّ الْمَوْتَ فَإِنَّکَ إِنْ تَکُ مُحْسِناً تَزْدَدْ إِحْسَاناً وَ إِنْ تَکُ مُسِیئاً فَتُؤَخَّرُ تُسْتَعْتَبُ فَلَا تَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ» ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

زندگی در گردن افتاده‌ست، بیدل، چاره چیست؟! شاد باید زیستن، ناشاد باید زیستن... - بیدل

🟣 ● هر كه عيبت را به تو نشان دهد، او دوست صميمى توست. هر كه عيبت را از تو مخفى نگه دارد، او دشمن توست. مَن أبانَ لَكَ عَيبَكَ فهُوَ وَدودُكَ، مَن ساتَرَكَ عَيبَكَ فهُوَ عَدُوُّكَ ● صائب می‌گفت: کسی که عیب مرا می کند نهان از من اگر چه چشمِ عزیزست، دشمن است مرا ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● مرحله‌ای از توبه نزد اهل معنا "تغییر مزاج" است؛ مزاجی که از شیرینی گناه لذت می‌بُرد، اکنون از همان گناه متنفر باشد. امام سجاد علیه السلام فرمود: و ‌دل‌ مرا ‌از‌ کردار زشت ‌و‌ گناهان رسوا کننده متنفر گردان. وَ أَشْعِرْ قَلْبِی الِازْدِجَارَ عَنْ قَبَائِحِ السَّیئَاتِ وَ فَوَاضِحِ الْحَوْبَاتِ ● صائب می‌گفت: توبه بر لب، سبحه بر کف، دل پر از شوق گناه معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● هر کسی سخن آشنا نمی‌فهمد. به تعبیر سعدی باید "معاملت" بداند؛ هم کسی که که سخن می‌کند و هم آن کس که می‌شنود. تا تأثیر بگذارد و تأثیر بپذیرد. دگری همین حکایت بکند که من، ولیکن چون معاملت ندارد، سخن آشنا نباشد ● نظامی می‌گفت: آن‌کس که ز شهر آشنایی‌ست داند که متاع ما کجایی‌ست ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● برای هر انسانی آورده مشخصی از مجرای عدل وجود دارد و حال اگر از روی تدبیر سست از مجرای ظلم جست و جویش کند، از آورده حلال بی‌نصیب می‌ماند. گمانش خطا بود و تدبیر سست که در عدل بود آنچه در ظلم جست ● امام على عليه السلام وارد مسجد شد و به مردى فرمود : استر من را برايم نگه دار. اما او دهنه استر را در آورد و آن را بُرد . على عليه السلام بعد از تمام كردن نماز از مسجد بيرون آمد و دو درهم در دست گرفته بود تا به آن مرد پاداش دهد ، اما ديد استر به حال خود رهاست . آن دو درهم را به يكى از غلامان خود داد كه دهنه اى بخرد . غلام به بازار رفت و دهنه مسروقه را در آن جا ديد و به دو درهم خريد و نزد حضرت برگشت . على عليه السلام فرمود : آدمى به سبب بى صبرى ، خودش را از روزى حلال محروم مى كند و بيشتر از روزى مقدّر هم نصيبش نمى شود. « إنّ العَبدَ لَيَحرِمُ نفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بتَركِ الصَّبرِ ، و لا يُزادُ على ما قُدِّرَ لَهُ » ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________