🟣 ● پس هرکس به شما تجاوز کرد، با او مقابله به مثل کنید. فمن اعتدی علیکم، فاعتدوا علیه بمثل ما اعتدی علیکم ● سعدی می‌گفت: با بدان بد باش با نیکان نکو جای گل گل باش و جای خار خار ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 متحیّران خاموش...! ● از خداوند بندگانی هستند که خوف و خشیتِ او، آن‌ها را ساکت کرده است [اما]نه از روی ناتوانی در سخن گفتن. آن‌ها فصیحان، صاحبان بلاغت و خرد هستند که به خدا و ایام او آگاهند. اما وقتی عظمت خداوند را یاد می‌کنند، زبان‌هایشان می‌شکند و دل‌هایشان منقطع می‌شود و عقل‌هایشان حیران می‌گردد و خیال‌هایشان گم می‌شود؛ این‌ها به خاطر بزرگداشت و عظمت خداوند است. وقتی از این حالت به هوش می‌آیند، به سوی خداوند با اعمال پاک و خالص می‌شتابند و خود را در کنار ظالمین و خطاکاران می‌شمارند. أنَّ لِلَّهِ عِبَاداً قَدْ أَسْكَتَتْهُمْ خَشْيَتُهُ مِنْ غَيْرِ عِيٍّ وَ لَا بَكَمٍ وَ أَنَّهُمْ هُمُ الْفُصَحَاءُ الْبُلَغَاءُ الْأَلِبَّاءُ الْعَالِمُونَ بِاللَّهِ وَ أَيَّامِهِ‌ وَ لَكِنَّهُمْ إِذَا ذَكَرُوا عَظَمَةَ اللَّهِ انْكَسَرَتْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ انْقَطَعَتْ أَفْئِدَتُهُمْ وَ طَاشَتْ عُقُولُهُمْ وَ تَاهَتْ حُلُومُهُمْ إِعْزَازاً لِلَّهِ وَ إِعْظَاماً وَ إِجْلَالًا فَإِذَا أَفَاقُوا مِنْ ذَلِكَ اسْتَبَقُوا إِلَى اللَّهِ بِالْأَعْمَالِ الزَّاكِيَةِ يَعُدُّونَ أَنْفُسَهُمْ مَعَ الظَّالِمِينَ وَ الْخَاطِئِينَ ● سعدی می‌گفت: شهری متحدّثان حُسنت، الّا متحیّران خاموش... ______ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 ● سعدی می‌گوید: گاهی با خود می‌گویم که ای کاش آن زیبایی مطلق را همه می‌ توانستند ببینند تا کسی من را بخاطر این عشق ملامت نکند، ولی افسوس که اگر نگاه کنند و معشوق ظاهر هم باشد، باز دیده دوست بین را هر کسی ندارد و درکی از آن زیبایی بر او نیست. کاشکی پرده برافتادی از آن منظر حسن تا همه خلق ببینند نگارستان را همه را دیده در اوصاف تو حیران ماندی تا دگر عیب نگویند من حیران را لیکن آن نقش که در روی تو من می‌بینم همه را دیده نباشد که ببینند آن را ● حافظ می‌گفت: تو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند؟ به قدرِ دانشِ خود هر کسی کند ادراک ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 آخر کدام دست بُریده شانه می‌کند؟ ای زلفِ یار! سخت پریشان و درهمی دستِ بریدهٔ که تو را شانه می‌کند؟ ______ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______

🟣 ● خار بی‌ارزش دوست دارد پاییز شود تا خار و گل به یک شکل درآیند. آن وقت حُسن گل و ننگ خار در زردی پاییز پوشانده می‌شود. خار بی‌معنی خزان خواهد خزان تا زند پهلوی خود با گلستان تا بپوشد حسن آن و ننگ این تا نبینی رنگ آن و زنگ این ● حافظ می‌گفت: بیاموزمت کیمیای سعادت ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● به سَمت آب شتاب کن که هم آلودگی را پاک می کند و هم شرم حاصل از گناه را از بین می‌بَرد. آب گفت آلوده را در من شتاب گفت آلوده که دارم شرم از آب گفت آب این شرم بی من کی رود بی من این آلوده زایل کی شود ● اما وضوی تو؛ هنگامی که دستت را در ظرف وضو می‌گذاری و «بسم‌الله» می‌گویی، گناهانى که با دستت انجام داده‌ای فرو می‌ریزند. وقتی صورتت را می‌شویی، گناهانی که چشمانت با نگاه کردن و دهانت مرتکب شده‌اند فرو می‌ریزند. وقتی بازوانت را می‌شویی، گناهانی که از راست و چپت انجام شده فرو می‌ریزند. و هنگامی که سرت و پاهایت را مسح می‌کنی، گناهانی که با قدم‌هایت به سوی آن‌ها رفته‌ای فرو می‌ریزند. این بهره‌اى است که در وضوی تو قرار دارد… أَمَّا وُضُوؤُكَ فَإِنَّكَ إِذَا وَضَعْتَ يَدَكَ فِي إِنَائِكَ‌ ثُمَّ قُلْتَ بِسْمِ اللَّهِ تَنَاثَرَتْ مِنْهَا مَا اكْتَسَبْتَ مِنَ الذُّنُوبِ فَإِذَا غَسَلْتَ وَجْهَكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ الَّتِي اكْتَسَبَتْهَا عَيْنَاكَ بِنَظَرِهَا وَ فُوكَ فَإِذَا غَسَلْتَ ذِرَاعَكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ فَإِذَا مَسَحْتَ رَأْسَكَ وَ قَدَمَيْكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ الَّتِي مَشَيْتَ إِلَيْهَا عَلَى قَدَمَيْكَ فَهَذَا لَكَ فِي وُضُوئِك‌ ______ نـــــــورمـــــــاه | @normah _______