🟣 امام صادق علیه السلام فرمود: انسان آزاده، آزادگى خود را در همه حالات حفظ مى‌كند، اگر مصيبتى بر او وارد شود، صبر مى‌كند و اگر بلا و مصيبت متراكم بر ايشان وارد شود شكستشان نمى‌دهد، و هر چند اسير و مقهور شوند، و آسايش ايشان مبدل به سختى و شكنجه گردد چنان كه اسارت و فشار و تبعيد در آزادگى حضرت يوسف صديق اثر نكرد و همچنين تاريكى و وحشت چاه، استقامت او را در هم نشكست، تا هنگامى كه خداوند بر او منت گذاشت، و پادشاه ظالم متكبرى را كه مالك يوسف بود، بنده يوسف گردانيد و يوسف را به مقام رسالت و پيغمبرى رسانيد، و مورد ترحم خداوندى قرار گرفت. آرى صبر اين نتيجه را مى‌دهد. پس صبر كنيد و نفس خود را بر امور خير وادار كنيد، كه خداوند به شما، پاداش نيك عنايت مى‌كند. انّ الحرّ حرّ على جميع احواله ان نابته نائبة صبر لها و ان تراكمت عليه المصائب لم تکسره و ان اسر و قهر و استبدل باليسر عسرا كما كان يوسف الصديق الأمين لم يغيّر حرّيّته ان استعبد او اسر و قهر و لم تضرره ظلمة الجبّ و وحشته و ما ناله ان منّ اللّٰه عليه فجعل الجبّار العالى عبدا بعد ان كان ملكا فارسله و رحم به امّته و كذلك الصّبر يعقّب خيرا فاصبروا و وطّنوا انفسكم على الخير توجروا ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

هر که با مرغ هوا دوست شود، خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود... @normah | سهراب سپهری

🟣 امام صادق علیه‌السلام فرمود: برای خداوند عزوجل در هر شب و روز ندا دهنده‌ای هست که ندا می‌کند، آهسته‌تر آهسته‌تر ای بندگان خدا از معصیت‌های خداوند! پس اگر نبود حیوانات چرنده و کودکان شیرخوار و پیران خمیده، حتما عذاب بر شما فرو می‌آمد که به آن خوب نرم شوید. لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ مَلَكاً يُنَادِي مَهْلًا مَهْلًا عِبَادَ اللَّهِ عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ فَلَوْ لَا بَهَائِمُ رُتَّعٌ وَ صِبْيَةٌ رُضَّعٌ وَ شُيُوخٌ رُكَّعٌ لَصُبَّ عَلَيْكُمُ الْعَذَابُ صَبّاً تُرَضُّونَ بِهِ رَضّاً ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● دیگران به صحرا می‌روند و ما به خلوت در خانه آسوده‌ایم: گر به صحرا دیگران از بهر عشرت می‌روند ما به خلوت با تو ای آرام جان آسوده‌ایم ● مولانا می‌گفت: به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● امیرالمومنین علیه السلام به قنبر كه خواست به كسى كه بدو ناسزا گفته بود ناسزا گويد، فرمود: آرام باش قنبر! دشنام گوىِ خود رها کن، تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كنی. قسم به خدايى كه دانه را شكافت و خلايق را بيافريد، مؤمن، پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه اى چون خاموشى به خشم نياورد و احمق به چيزى مانند سكوت در مقابل او مجازات نشد. مَهْلاً يا قَنبرُ ! دَعْ شاتِمَكَ تُرْضِ الرَّحمنَ و تُسخِطُ الشَّيطانَ، فَوَالذي فَلَقَ الحَبَّةَ و بَرَأ النَّسَمَةَ ما أرضَى المؤمنُ رَبَّهُ بِمِثلِ الحِلْمِ و لا أسخَطَ الشَّيطانَ بِمِثلِ الصَّمتِ، و لا عُوقِبَ الأحمَقُ بمِثلِ السُّكوتِ عَنهُ ● صائب می‌گفت: تلخی ایّام را بر خود گوارا کن به صبر تا ز مِی پر می‌توان کرد این قدح، پرخون مکن ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___