حواس پرتی هستم با اندکی ماتیلدا😐😂

دیروز که داشتم می‌خوندمش به این فکر کردم که چقدر مدیتیشن از یه جنبه‌هایی شبیه نماز خودمونه...! توی هردوش باید نسبت به فکرایی که سمتت میان آگاه بشی و آگاهه بذاریشون کنار و ذهنتُ برگردونی روی عملی که داری انجام میدی🎈 خیلیامون حتی برای بیشتر شدن تمرکز رفتیم سراغش و انگار یادمون رفته که بزرگترین و خفن‌ترین تمرین مدیریت ذهن همین نمازیه که هر روز می‌خونیم=) آره خلاصه چیزی بود که دلم خواست برای شما هم درموردش بگم-

"اگر انسان قلبش در طول نماز، متوجه خدا باشد، وقتی نمازش را تمام کند مانند روزی است که از مادرش به دنیا آمده است"

رویایی‌ترین و فرحبخش‌ترین چیزی که الان می‌تونم تصور کنم_و فکر کنم در تمام عمر_تسلط کامل داشتن روی ذهنمه=) مخصوصا توی این روزای عجیب غریبی که داریم می‌گذرونیم..!

روز ²⁰¹

بیشترین شک و تردید به خدا موقع مرگ به سراغ انسان می‌آید..!

خیلی ترسناکه؛

یه جای دیگه از همین کتاب می‌گه که خیلی مهمه انسان بتونه عمیقا درباره‌ی مرگ فکر کنه

چند وقت پیشم درمورد چیزی خوندم به اسم مدیتیشنِ مرگ👀 اینجوریه که خودتُ توی آخرین لحظات زندگیت تصور می‌کنی، تنهایی، هیچکس دور ورت نیست و میدونی که وقتی چشماتُ ببندی دیگه قرار نیست بازشون کنی و حالا باید افکاری که توی اون لحظات به ذهنت میان رو تجسم کنی^-^

توی این مورد و کلا در فکر کردن به مرگ ناخودآگاه خیلی چیزا ارزش خودشونو از دست میدن=) ولی یه سری چیزا هستن که حتی اون موقع هم ارزشمندن و دقیقا همون چیزایین که ارزش زمان مارو دارن...