صدای پاییز رو می‌شنوی!؟
انگاری از کوچه پس کوچه های شب، لا درز پنجره ها به خونه سرک میکشه.
با لیوانِ دمنوشم نشستم ور دلِ شمعدونیام.
اون ها نجواهای قلبم رو بهتر حس میکنند.
هر وقت دلم پر غم میشه از گل دادن میوفتند
وقتی پر از سرور و شادی ام انگاری میخندند.
حالا حسابش از دستم در رفته، اما حتی اگر گل هم بدهند بی جون میشه و میوفته پستوی گلدونشون.
نه خانی اومده نه خانی رفته.
دقیقا حالِ چند ماهه منه.
:)💔🥀
یک مقاله خوندم نوشته شده بود برای اینکه شمعدونی پر گلی داشته باشید، برگ های خشک یا گل های بی جونشون رو بِکنید تا انرژی بی خودی ازشون گرفته نشه.
منم یه روز با گریه نشستم برگ های نیمه خشک و خشکشون رو کندم.
دردشون رو حس می‌کردم.
درست کاری که با خودم‌کردم. :)
اما باز گل نکرد.
درست عین خودم....
موندم چکار کنم.
و باز این بیت:
بی ثمر در فکر بهارانم ولی
چون بهاران می‌رسد، با من خزانی میکند.
#شهریار
امروز/✨🤍
پی‌نوشت: یه ماشاءالله لا حول قوه الا بالله برای خانمِ فندوق(خواهرم).