یک مقاله خوندم نوشته شده بود برای اینکه شمعدونی پر گلی داشته باشید، برگ های خشک یا گل های بی جونشون رو بِکنید تا انرژی بی خودی ازشون گرفته نشه.
منم یه روز با گریه نشستم برگ های نیمه خشک و خشکشون رو کندم.
دردشون رو حس می‌کردم.
درست کاری که با خودم‌کردم. :)
اما باز گل نکرد.
درست عین خودم....
موندم چکار کنم.
و باز این بیت:
بی ثمر در فکر بهارانم ولی
چون بهاران می‌رسد، با من خزانی میکند.
#شهریار
امروز/✨🤍
پی‌نوشت: یه ماشاءالله لا حول قوه الا بالله برای خانمِ فندوق(خواهرم).
سوز پاییزی که نصفه شب ها میاد و برگ های آرمیده را بیدار میکند ، با خود همراه میکند و به نا کجا آباد می‌برد.