این تصویر راهنمایی برای عادت‌های خوب در ماه رمضان است که توصیه می‌شود حتی بعد از ماه رمضان هم حفظ شوند. عادت‌های پیشنهادی در تصویر: 1. نمازهای واجب را به موقع بخوانید. 2. هر جمعه سوره کهف را بخوانید. 3. هر شب سوره ملک و دو آیه آخر سوره بقره را تلاوت کنید. 4. زمان کمتری را صرف صفحه نمایش کنید، کمتر بخوابید و عبادت بیشتری انجام دهید. 5. صبور باشید و خودکنترلی را تمرین کنید. 6. به طور منظم قرآن بخوانید. 7. به دیگران لبخند بزنید، زیرا این یک سنت پیامبر است. 8. به طور منظم "الحمدلله" بگویید و بابت نعمت‌های زندگی شکرگزار باشید. 9. صدقه بدهید، چه از طریق کمک مالی و چه با اعمال نیک. 10. تلاش کنید تا دعاهای جدید یاد بگیرید و حفظ کنید.

https://youtu.be/tA3A2tsu9S4?si=sxTNaThE9SsOQcFa انگیزه ای برای شروع ماه رمضان...(⌒‐⌒) *یکی از فیلم های یوتیوپ ساره...

🪐🌻/ "اكتب عادتين سترغب في التخلص منهما وخطوة عملية للثبات على كل عادة." "دو عادتی را که می‌خواهی از بین ببری بنویس و یک گام عملی برای پایبندی به هر عادت مشخص کن."

حالِ گنجشککِ تشنه و زخمی دارم که بعد از مدت طولانی پرواز و به در و دیوار خوردن و طعمه سیل و طوفان شدن.... بلاخره یه کُنج، تو بغل کسی، آرام گرفت.

صبح اون‌ شبی ک گفتی امسال اصلا سرما نخوردم=))) ✓Raha @Ekhrajiha

🎧مجموعه پادکست‌ 🌙 بهار رویش 🌱 🔰 توصیه‌هایی پیرامون استفاده از لحظات ناب ماه مبارک رمضان 🎙 با بیانی روان و متفاوت از استاد علی‌صفایی‌حائری 🗓 از یکشنبه ۱۲ اسفند ⏰ حوالی ساعت ۲۰ ▫️ #عین_صاد | عضو شوید👇🏻 https://eitaa.com/joinchat/2964258817C4593522bca

بهار رویش/ قسمت اول... بر اساس صوت استاد صفایی حائری رزق الهی تنها نان، آب، کشک و نوشابه نیست! رزق حقیقی، عنایت رسول است، گسترده‌تر از آنچه تصور می‌کنیم. رزقی که همه ابعاد وجودی ما را در بر می‌گیرد: وجود ما، حافظه ما، فکر ما، تخیل ما، تعقل ما، تفکر ما، قلب و روح ما. ما هنوز خودمان را به‌درستی نمی‌شناسیم، چه برسد به اینکه نیازهای حقیقی‌مان را درک کنیم. ما برای خودمان پنهانیم، اما برای او، آشکارترین موجوداتیم. پیچیدگی‌های درونی ما، کشش‌ها و پوشش‌های ما، هیچ‌چیز از نگاه او پنهان نیست. با این حال، حجاب‌ها و موانع بسیاری ما را از حقیقت محروم کرده‌اند. هر بخش از وجود ما، طبیعتاً نیازمند تغذیه و رشد است. حتی پدیده‌های طبیعی، پس از رشد به مرحله توسعه و تکثیر می‌رسند. همین اصل در مورد عقل، قلب، احساسات، عواطف و هیجانات ما هم صدق می‌کند. قلبی که رشد کند، می‌تواند معانی را درک کند و آن‌ها را به دیگران منتقل سازد. اما اگر فکر و ذهن ما خسته و بسته باشد، چگونه می‌توان انتظار رشد داشت؟ تفکر، مواد اولیه می‌خواهد! خیلی وقت‌ها آدم فکر می‌کند، اما به نتیجه‌ای نمی‌رسد. چرا؟ چون نمی‌داند در چه چیزی باید تفکر کند. انگیزه دارد، دقت می‌کند، اما راه درست تفکر را نیاموخته است. مشکل ما این است که یاد نگرفته‌ایم چگونه فکر کنیم! ما باید نگاه کردن را یاد بگیریم! هدایتی که در این ماه (رمضان) برای ما نازل شده، راه درست نگاه کردن را به ما می‌آموزد. کسانی که قبل از ما بودند، وقتی به این هدایت تمسک می‌جستند، نه گرفتار می‌شدند و نه سرگردان. اما ما، نشانه‌ها را فراموش کرده‌ایم! داستان حضرت سلیمان را ببینید. او در برابر نعمت‌ها اسیر نمی‌شد، بلکه از آن‌ها عبور می‌کرد. او اهل سفر بود، اما در مسیر خود متوقف نمی‌شد. حال، چگونه ما می‌توانیم در برابر نعمت‌ها اسیر نشویم؟ ماه رمضان، یک دعوت است. دعوتی همراه با محبت، بیداری و آگاهی. صداهایی که ما را می‌خوانند، فریادهایی که منتظر پاسخ ما هستند. اما ما یا کر هستیم، یا لال، یا اصلاً گوش نمی‌دهیم! در نهایت، خواستم مقدمات این بحث را بگویم: آیا تمام ابعاد وجودی ما، رزق و مواد لازم برای رشد را دریافت می‌کنند؟ یا اینکه ما فقط بارش رحمت را می‌بینیم، اما ظرفمان وارونه است و چیزی دریافت نمی‌کنیم؟

یکی‌ از عَجیب تَرین حِس ها:)

امشب محفل خیلی قشنگ بود: پارکبان برگشت گفت من بلد نیستم برات کاری کنم، من که سردار سلیمانی نیستم! من حسینم.... همین که دل شما رو نشکونم خیلیه... یا صاحب الزمان!