۶۱۹ سال پیش در چنین روزی ....
درگذشت تقی الدین دادا محمدبن علیشاه بن ابی ابکر دادا محمدا از عرفای مهاجرت نموده به اردکان (یادگارهای یزد، ج۱، ص۱۳۲)
تاریخ: ۷۸۶/۳/۲۶
📖منبع: از کتاب تقویم تاریخ شهرستان اردکان (آماده چاپ)
#گاه_شمار_ده_اَمرداد
•|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|•
@ofoghkca
⚫️ روایت آیین مشعل گردانی شب اول محرم در هیئت کوشکنو اردکان
عکاس: نرگس فتاحی، رکسانا زارع
راوی: نرگس فتاحی
#عکاسی_محرم
#روایت_محرم
•|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|•
@ofoghkca
✅ خوانش اسناد تاریخی اردکان (٢)
🔰 وقفنامههای قدیمی؛ پنجرهای رو به فرهنگ و زیستِ گذشتگان
سندهای وقفی در تاریخ ایران، چیزی فراتر از یک قراردادِ حقوقیِ خشک هستند؛ آنها در واقع «منشورهای اخلاقی» و «گزارشهای اجتماعی» یک عصر به شمار میروند. مطالعهٔ این اسناد به ما میگوید که گذشتگان ما در چه بسترهای اقتصادی میزیستند، دغدغههای معیشتیشان چه بود و چگونه تلاش میکردند با پیوند زدنِ ثروتِ شخصی به خیرِ عمومی، نابرابریهای زمانهٔ خود را کاهش دهند. در واقع، وقفنامه نوعی «تلاش برای جاودانگی» از مسیرِ خدمت به جامعه است.
در این نوشتار، نگاهی میاندازیم به یکی از این اسنادِ ارزشمند که مربوط به دورهٔ قاجار است.
🔅معرفی سند: وقفنامه «حاجی ابوالحسن اردکانی»
این سند یک وقفنامهٔ شرعی است که در تاریخ ۱۲ رجب ۱۲۸۵ قمری (مطابق با آبان ۱۲۴۷ شمسی) تنظیم شده است. واقفِ این ملک، «حاجی ابوالحسن اردکانی»، فرزند مرحوم حاجی ملا عبدالغنی است. او در این سند، بخشی از املاک، مزارع، منابع آب و مجاری قنواتِ خود (شامل املاکی در مناطق اصیلآباد، زینآباد، یافت، نظامآباد، غیاثآباد امیری، کاظمآباد و…) را برای همیشه وقفِ امور خیریه کرده است.
تحلیل محتوای این وقفنامه، نکاتِ قابلتأملی را از نگاه واقف و جامعهٔ آن عصر آشکار میکند:
۱. خیرخواهی با رویکردِ واقعبینانه:
واقف در این سند، نگاهی کاملاً زمینی و دلسوزانه به رنجهای روزمرهٔ مردم داشته است. او فقط به امور انتزاعی فکر نکرده، بلکه برای تأمین «زغال، لحاف و لباس زمستانی» برای فقرا در فصلهای سرد، بودجه تعیین کرده است. این نشاندهندهٔ درکِ عمیق او از «فقرِ فصلی» و تلاش برای کاهش آلام مردم در شرایط سخت است.
۲. نهادینهسازی خیر در تقویمِ زیستی:
واقف با اختصاصِ منابع برای شبهای قدر، ماه رمضان، عید غدیر و عید نوروز، تلاش کرده تا «خیرات» را با نقاط عطفِ تقویمِ مذهبی و ملی مردم گره بزند. این یعنی خیرخواهی نباید امری پراکنده و تصادفی باشد، بلکه باید به بخشی از ساختارِ شادیها و عباداتِ جمعی تبدیل شود.
۳. حمایت از اقشارِ در حالِ حرکت:
یکی از نکات جالب توجه این سند، اختصاص بخشی از منافع برای کمک به «زائران پیادهٔ عتبات و مشهد مقدس» است. این موضوع نشان میدهد که در آن دوران، «فرهنگِ زیارت» یک فعالیتِ آیینیِ دشوار و طاقتفرسا بوده و واقف قصد داشته با تدارکاتِ لجستیکی، از بارِ مشقتِ زائرانِ کمبضاعت بکاهد.
۴. تولیت به مثابهٔ مسئولیتِ نسلی:
واقف ادارهٔ این موقوفه را پس از خود، به «اکبر اولاد ذکور» (فرزند پسر ارشد) و نسلبهنسل پس از او سپرده است. این رویکرد، در فرهنگِ آن دوره نه تنها برای حفظِ یکپارچگیِ املاک، بلکه به معنای انتقالِ «فرهنگِ مسئولیتپذیری» در خانواده است؛ تا نسلهای آینده همواره با دغدغههای معیشتیِ مردم درگیر بوده و حافظِ نیتِ خیرِ جدِّ خود باشند.
۵. سدِ مستحکم در برابرِ زوالِ اموال:
واقف با تأکید بر اینکه این اموال «لایُباع و لا یُوهب» (غیرقابل خرید و فروش و هبه) هستند، به دنبالِ ایجاد یک امنیتِ اقتصادی پایدار برای نیازمندان بوده است. او میدانسته که در میانِ تلاطمهای سیاسی و اقتصادیِ دوران قاجار، تنها راهِ بقای این خدماتِ خیریه، خارج کردنِ دائمیِ آنها از چرخهٔ بازارِ آزاد است.
🔻سخن پایانی
سندِ حاجی ابوالحسن اردکانی، روایتِ یک «خیرِ نهادینهشده» است. او با این کار، ثروتِ شخصیِ خود را از دایرهٔ مصرفِ شخصی خارج کرده و به یک «سرمایهٔ اجتماعی» تبدیل نموده است تا پس از عبور از دنیا، همچنان بخشی از راهکارهایِ حلِ بحرانهای معیشتیِ جامعهٔ خود باشد. این سند، سندی است برای درکِ پیوندِ عمیق میان «دیانت» و «خدمتِ اجتماعی» در ایرانِ سدههای پیشین.
✍️ حامد کمالی اردکانی
#وقف
#اسناد
#تحلیل_فرهنگی
•|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|•
@ofoghkca
«سوررئالیسم» (Surrealism) یا فراواقعگرایی، در واقع هنرِ «به تصویر کشیدنِ رویاها و دنیای ناخودآگاه» است.
اگر بخواهیم خیلی ساده آن را تعریف کنیم، اینطور به آن نگاه کنید:
تصور کنید دارید خواب میبینید؛ در خواب، قوانین دنیای واقعی وجود ندارند. مثلاً ممکن است یک ساعت دیواری را ببینید که مثل پنیر در حال ذوب شدن است، یا ماهیای را ببینید که در آسمان پرواز میکند. این دقیقاً همان کاری است که سوررئالیستها انجام میدهند.
یک مثال معروف:
حتماً تابلوی نقاشی معروف «تداوم حافظه» اثر "سالوادور دالی" را دیدهاید که ساعتهای جیبی مثل پارچه روی شاخههای درخت آویزان شدهاند و در حال ذوب شدن هستند. این نقاشی بهترین تعریف سوررئالیسم است: یک صحنه کاملاً غیرمنطقی که با جزئیاتِ خیلی دقیق کشیده شده تا واقعی به نظر برسد.
خلاصه اینکه:
سوررئالیسم یعنی «واقعیتِ برتر»؛ یعنی عبور از دنیای خستهکنندهی واقعی برای رسیدن به دنیایِ آزادِ ذهن و رویا.
•|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|•
@ofoghkca
✅ حاج علی پهلوان؛ پیرغلامی که عمرش را پای هیأت گذاشت!
👇👇👇👇
#مصاحبه
#تاریخ_شفاهی
#محرم
•|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|•
@ofoghkca