«وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ» (سوره آل‌عمران، آیه ۱۰۱) و هر کس به خدا تمسک جوید، به راهی راست هدایت شده است. 🔸پیام آرامش: به خدا تکیه کن؛ راه روشن می‌شود. #حرف_خدا #توکل •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

🤲🏻 آیت الکرسی ‌ •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

اخلاق رسانه نباید از سکوت مخاطب به‌عنوان رضایت یا تأیید یک موضوع یاد کرد. رسانه مسئول از نسبت دادن دیدگاه به افراد بدون دلیل و مستندات کافی پرهیز می‌کند. #اخلاق_رسانه •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

💠نشست هماهنگی چهارمین جشنواره تجربه‌محور برداشت خرما در حاجی‌آباد زرین 🔹نشست هماهنگی چهارمین جشنواره تجربه‌محور برداشت خرما در حاجی‌آباد زرین، با حضور شهرام گل، بخشدار خرانق، مدیرعامل مؤسسه فرهنگی هنری افق کویر، نادر پیری اردکانی، رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مصطفی سپهری و جمعی از مسئولان شهرستان ، در محل بخشداری خرانق برگزار شد. 🔹در این نشست، هماهنگی‌های لازم و برنامه‌ریزی برای برگزاری هرچه بهتر این جشنواره مورد بحث و بررسی قرار گرفت. •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

وقف؛ ماندگاری خیر برای نسل ها روز وقف گرامی باد.. #مناسبتها •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

✅ وقف؛ نهاد آینده‌نگری در سنت ما گاهی برای شناخت یک جامعه، باید ببینیم مردم آن جامعه با آینده چگونه رفتار می‌کردند. آیا فقط به فکر امروز بودند یا بخشی از داشته‌های خود را برای روزهایی که هنوز نیامده بود کنار می‌گذاشتند؟ وقف، یکی از روشن‌ترین نشانه‌های آینده‌نگری در فرهنگ اردکان است؛ اندیشه‌ای که در آن، انسان بخشی از دارایی خود را از مالکیت شخصی خارج می‌کند تا سال‌ها و حتی نسل‌ها پس از او، دیگران از آن بهره ببرند. در اردکان، وقف را می‌توان در مسجد و حسینیه، آب و قنات، زمین و باغ، مدرسه و دیگر امور عام‌المنفعه دید. پشت هر موقوفه، یک تصمیم ساده اما عمیق وجود داشته است: «این داشته، فقط برای من نیست.» همین نگاه، ثروت شخصی را به سرمایه اجتماعی تبدیل می‌کرد و دارایی یک نفر می‌توانست سال‌ها پس از مرگ او، بخشی از نیاز جامعه را پاسخ دهد. وقف فقط یک عمل مذهبی نبود؛ نوعی نگاه به جامعه و مسئولیت اجتماعی نیز بود. واقف می‌دانست که ممکن است خودش روزی نباشد، اما می‌خواست اثرش باقی بماند. شاید همین ویژگی است که وقف را به یکی از زیباترین شکل‌های «آینده‌نگری» تبدیل می‌کند؛ آینده‌نگری نه از جنس پیش‌بینی، بلکه از جنس مسئولیت‌پذیری. در جامعه‌ای که منابع محدود بود، چنین نگاهی اهمیت بیشتری پیدا می‌کرد. زمین، آب و سرمایه، ارزشمند بودند و مردم می‌دانستند که اگر همه چیز صرف منافع فردی شود، چیزی برای نسل بعد باقی نمی‌ماند. وقف، بخشی از این منابع را از چرخه مصرف روزمره خارج می‌کرد و برای منفعت عمومی نگه می‌داشت. اما شاید مهم‌تر از خود موقوفات، فرهنگی باشد که پشت آنها قرار دارد؛ فرهنگی که به انسان یاد می‌دهد نسبت به چیزی که در اختیار اوست، مسئول است. اینکه هر نسلی فقط مصرف‌کننده میراث نسل قبل نباشد، بلکه چیزی نیز برای آیندگان به جا بگذارد. امروز که درباره توسعه پایدار، مسئولیت اجتماعی، خیر عمومی و سرمایه اجتماعی سخن می‌گوییم، بد نیست دوباره به همین تجربه‌های بومی نگاه کنیم. شاید بخشی از پاسخ مسائل امروز ما، در بازخوانی سنت‌هایی باشد که زمانی جامعه را برای آینده آماده می‌کردند. هر موقوفه، پیامی از یک انسان به نسل‌های بعد است: آنچه امروز در اختیار توست، می‌تواند فردای دیگری را نیز بسازد. ✍️ واحد فرهنگی موسسه افق کویر(به قلم حامد کمالی اردکانی) •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca