درسته از روز معلم گذشته؛
ولی فیلم super30 و زندگی آناند، روایت زندگی یه معلمِ واقعیه!!!
از همون معلمها که رزق زندگیت هستن و باهاشون عاقبت بخیر میشی...
هدایت شده از "مَعا الی الجنَّه"
+لینکِ مستند (کامل) :🥰👇🏻
https://drive.google.com/file/d/1dERBe-XUUzkgqQp8YEdswf2bHjAH-cCi/view?usp=drivesdk
افُقْ ...
+لینکِ مستند (کامل) :🥰👇🏻 https://drive.google.com/file/d/1dERBe-XUUzkgqQp8YEdswf2bHjAH-cCi/view?usp
مستند راهیان هزار و چهارصد و دو ...
یادش بخیر🌱
#سال_صفر_دو ؛ #راهیِ_نور
هدایت شده از رو به راه|Roberah
29.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
از زندگی و نوجوونی:)🍃
@Roberah_ir✨
افُقْ ...
از زندگی و نوجوونی:)🍃 @Roberah_ir✨
اینو میبینین؟
حامد عسکریِ محبوبم و حرفاش از روزای نوجوونی..
راستشو بگم!
من هنوز همینم...
یه نوجوونم!
هنوز اون آدمِ پر ایده و پر آرمان و پر دغدغه که هر بار به چیزایی که تو ذهنش میگذره فکر میکنه، قراره دنیا رو متحول کنه! قراره جهان رو بهم بریزه...
من هنوز نوجوونم.
هنوز شورِ نوجوونی تو سرمه و فکر میکنم میشه که دنیا رو متحول کرد. میشه که جهان رو بهم ریخت. میشه که خیلیییی کارا کرد.
هنوز نوجوونم که سر هر چیزی، کلی ایده میگذره تو سرم، کلی براش رویا پردازی میکنم.
اما ...
امان از این اما ها!
اما همون که حامد عسکری میگه:
زندگی، زیست و جامعه خیلی خشن تر از این حرفاست.
با آدم بزرگا که راجع به رویاهام حرف میزنم، میشه عین یه سوزن که میخوره به بادکنکِ ذهن پر رویای من و اونو تو یک ثانیه میترکونه.
با آدم بزرگا که رو به رو میشم، پنچر میشم.
پنچر میشم که کسی حرفمو نمیفهمه؛ کسی منو نمیفهمه؛ کسی حرفامو جدی نمیگیره؛
با آدم بزرگا که حرف میزنم پنچر میشم از شدت عاقل بودنشون. که دو دوتاشون فقط چهارتاست. که دیوانگی نمیکنن، که رویا پردازی نمیکنن، که فقط میخوان ممکنهارو ببینن...
آدم بزرگا کیان؟ لزوما سنشون خیلی از من بزرگتر نیست!
حتی اون رفیقم که هم سنیم ولی هیچ کدوم از این رویاپردازی های منو نمیفهمه و هربار که باهاش حرف زدم، پقی زده زیر خنده هم جزء همین آدم بزرگاست..
راستشو بگم؟!
من یه نوجوونم که کلیییی آرمان تو ذهنم میگذره؛
ولی؛
وقتی با آدم بزرگا حرف میزنم، با تمااام وجود دلم میخواد بشم یه آدمِ بی آرمانِ بی دغدغه...
یه آدمی که غرق بشه تو مثلث برمودای (کلاس، خونه، سلف) دانشگاه ...
یه سیب زمینی که هیچی براش مهم نیست و فقط اومده تو این دنیا که مثل همه بزرگ بشه، مثل همه درس بخونه، مثل همه ازدواج کنه، مثل همه بچهدار بشه، مثل همه بچهشو بزرگ کنه و تهش هم مثل همه بمیره!
اما
بازم به قول حامد عسکریِ محبوبم:
زندگی با همه فراز و نشیبهاش، با همه سختیهاش؛ دلپسنده...((:
هووووف؛
نوشتن، آدمو خیلی آروم میکنه! خیلیی زیاد...