حسن بن علی بن عمر، ابومحمد زنجانی واعظ، ملقب به قحف بغدادی وی مدتی ساکن مکه بود و به شام و مصر نیز سفر کرد. او حافظه بسیار قوی داشت و واعظ مشهوری بود. با بزرگان بسیاری دیدار کرد و از آنان دانش آموخت و از ابوالعلاء بخشی از اشعارش را شنید، سپس در بغداد اقامت گزید و حکایات او را نقل می‌کرد. او در مراسم سوگواری موعظه می‌کرد و در بازارها قصه های دینی می‌گفت و بسیاری از سرودها را حفظ بود. ابومحمد بن خشاب و ابوبکر بن کامل از او روایت کرده‌اند. او کتاب "الشهاب" قضاعی را از وی و کتاب "ملقی السبیل" ابوالعلاء معری را از وی نقل کرده است. وی در سال ۵۱۵ هجری قمری درگذشت. #قحف_بغدادی #قرن_پنجم #واعظ @olama_zanjan

جوّه شير بن محمد بن عبد العزيز السهروردی أبو الليث الزنجانی فقيه صالح و متکلم اهل مناظره، که تحصیلات خود را در نیشابور به پایان رساند و به یکی از بزرگان فقه و اصول در عصر خود تبدیل شد. ‌وی از أبا محمد عبد الله الارغيانی وابى الحسن عبد الغافر بن إسماعيل الفارسي و سمعانی نقل حدیث کرده ‌و در سال ۵۴۰ درگذشت. #جوّه_شير_أبوالليث_زنجانی #قرن_ششم #فقیه #متکلم @olama_zanjan

عبد القاهر بن عبد الله بن محمد بن عمويه بن سعد البكری الصديقی، أبو النجيب السهروردی الزنجانی وی با عنوان ضياء الدين السهروردی هم شناخته می شود که در روستای سهرورد زنجان متولد شد و پس از مدتی به بیت المقدس رفته و از آنجا به بغداد مهاجرت نمود. و کتاب های زیادی تألیف کرد که از جمله آثار او «آداب المريدين» و «شرح الأسماء الحسنى» و «غريب المصابيح» است. درباره او نوشته اند: «أبو النجيب السهروردی كان فقيهاً صوفياً، وكان يدرس الحديث في بغداد في المدرسة النظامية». وی در سال ۵۶۳ درگشت. #ضياءالدين_سهروردی #قرن_ششم @olama_zanjan

ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بکری معروف به ابواسحاق زنجانی وی که گاهی با لقب شرف‌الدین شافعی نیز شناخته میشود، در سفر حج به بغداد آمد و کتابی به سبک "جامع الاصول" ابن اثیر تألیف کرد. در مراغه و تبریز نیز کتاب "الانوار اللمعة فی الجمع بین الصحاح السبعة" تألیف تاج‌الدین ساوی را روایت کرد. شمس‌الدین محمد بن محمد بن محمد جوینی و فرزندانش از او روایت نقل کرده اند. او در شیراز و در سال ۶۸۳ هجری قمری درگذشت. #ابواسحاق_زنجانی #قرن_هفتم @olama_zanjan

علاءالدین عزالدین احمد بن محمود زنجانی وی یکی از محدثین و فقهای طراز اول عصر خود بود که در سال ۶۵۵ هجری قمری قاضی‌القضات بخش غربی بغداد شده و خلعت به او اعطا شد. در آن زمان قضاوت بخش غربی بغداد را یک قاضی بر عهده داشت و قضاوت بخش شرقی را قاضی‌القضاتی دیگر. او فرزند ابوالمناقب محمود بن احمد زنجانی است که پیشتر درباره پدرش صحبت شد. #علاءالدین_محمود_زنجانی #محدث #قرن_هفتم @olama_zanjan

علی بن حسین بن علی ابن جواربی زنجانی وی فقیه و امام جماعت مسجد زنجانی در بغداد بود. او از ابن حصین حدیث شنید و نقل کرد. بعد از سال ۵۸۰ هجری قمری درگذشت و رسمش این بود که وقتی امامت می‌کرد، نمازش را طول می‌داد، به طوری که گاهی سوره بقره را در یک رکعت می‌خواند. #علی_جواربی_زنجانی #قرن_ششم @olama_zanjan

عبدالصمد بن حسین بن عبدالغفار کلاهینی زنجانی ملقب به بدیع وی متولد کلاهین(کلهین) از توابع زنجان است و در مدرسه نظامیه بغداد، نزد اسعد میهنی فقه آموخت. حدیث را از هبة الله بن محمد بن حصین، زاهر بن طاهر شحامی، ابی غالب محمد بن حسن ماوردی و دیگران شنید. با شیخ ابی النجیب سهروردی مصاحبت داشت و به عبادت، خلوت، ریاضت، روزه‌داری مداوم و شب‌زنده‌داری مشغول شد تا جایی که انوار طاعت بر او آشکار گشت و در میان مردم مقبولیت یافت. او از کسانی شد که به زهد و عبادت مشهور بود و مردم برای تبرک به او رجوع می‌کردند. پس از وفات شیخ ابی النجیب، برای خود رباطی در قراح القاضی ساخت و در آنجا مجالس وعظ برگزار می‌کرد که مردم در آن شرکت می‌جستند و احادیث بسیاری را نقل کرد. حافظ ابوبکر حازمی و دیگران از او روایت کرده‌اند. از او درباره زمان تولدش پرسیدند و او گفت که قبل از سال پانصد هجری قمری بوده است. کلاهینی در روز یکشنبه، چهاردهم ربیع‌الثانی سال 581 هجری قمری درگذشت. #عبدالصمد_عبدالغفار_کلاهینی_زنجانی (بدیع) #قرن_شسم @olama_zanjan

ابوحفص عمر بن عبدالله شهاب الدین سهروردی زنجانی وی فقیه و محدث و صوفی و جزو نامدارترین شیوخ تصوف و موسس سلسله‌ی سهروردیه و شیخ‌الشیوخ بغداد بوده است. وی در سال‌های میان ۶۲۰ تا ۶۳۲ قمری در بغداد درگذشته است. سعدی شیرازی، کمال الدین اسمعیل اصفهانی، نجیب الدین علی بن بزغش شیرازی و بهاءالدین زکریاء مولتانی از مریدان او بوده‌اند. سهروردی برادرزادهٔ ابوالنجیب سهروردی و جانشین او در طریقت بوده است. تصویر فوق مربوط به مسجد جامع و مقبره وی در بغداد است. #شهاب_الدین_سهروردی #قرن_هفتم #عارف @olama_zanjan

منصور بن الحسن بن منصور؛ امام ابومکارم زنجانی وی مقیم بغداد، بازرس نظامیه، و مدرس مدرسه تقّیه بود. یکی از بهترین مناظره‌ کنندگان، آگاه به مذهب و دارای حلقه درس و بحث در جامع القصر بوده است. وی در سال ۵۹۷ درگذشت. #امام_ابومکارم_زنجانی #قرن_ششم @olama_zanjan

محمد بن ابراهیم بن ابی منصور؛ ابوعبدالله زنجانی‌ وی در ۵۹۴ متولد شد و از حنبل و ابن طبرزد روایت کرده است. افرادی همچون دمیاطی و دیگران از او روایت کرده‌اند. #محمد_ابوعبدالله_زنجانی‌ #قرن_هفتم @olama_zanjan

بنجیر بن علی بن محمد بن عمویه، ابوالوفاء زنجانی همذانی محدثی شایسته، متدین و راستگو بود. وی از ابوالفرج بجلی، عبدالحمید بن الحسن فقاعی و محمد بن الحسین و دیگر مشایخ روایت نقل کرده و در سال ۴۹۹ درگذشت. #بنجیر_ابوالوفاء_زنجانی_همذانی #قرن_پنجم @olama_zanjan

يوسف بن علي بن محمد بن الحسين؛ أبو القاسم الزنجانی وی از برجسته ترین شاگردان ابی اسحاق ابراهیم بن علی بن یوسف شیرازی در بغداد بود. نویسنده و شارح فقه و اصول بوده و با مخالفین مناظره می کرد. وی در مسجد خود که به درب الدواب معروف بود تدریس می کرد. وی در سال ۵۰۰ هجری قمری درگذشت. #أبوالقاسم_زنجان #قرن_پنجم @olama_zanjan