مظفر بن القاسم بن مظفر بن علی سهروردی زنجانی وی زنجانی الأصل است و در اربیل متولد شد و در موصل بزرگ شد و در بغداد نزد ابواسحاق شیرازی فقه آموخت. سپس به موصل بازگشت. در سنین بالا، قضاوت سنجار را بر عهده گرفت و در آنجا سکونت گزید. او نابینا شده بود. از ابونصر زینبی و ابواسحاق شیرازی و دیگران روایت شنید. وی در سال ۵۳۶ هجری قمری درگذشت. #مظفر_سهروردی_زنجانی #قرن_ششم @olama_zanjan

میرزا محمدباقر زنجانی معروف به «جمال الدین» در بیست و سوم رمضان ۱۳۱۲ ق، در زنجان متولد شد. فقیه و مدرس عالیقدر حوزه نجف بود که از او حدود ۲۴ جلد کتاب در علوم مختلف بر جای مانده است. آیت الله میرزا محمدتقی شیرازی، سید ابوالحسن موسوی اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا محمدحسین غروی نائینی و شیخ اسماعیل غروی محلاتی از اساتید وی در نجف اشرف بوده اند. حضرات آیات: سید مرتضی نجومی کرمانشاهی؛ حسین وحید خراسانی؛ میرزا جواد تبریزی؛ محمدابراهیم جناتی؛ سید مرتضی مهری؛ شیخ محمد رشتی؛ سید مصطفی خمینی؛ سید محمدعلی قاضی طباطبائی تبریزی و سید احمد فهری زنجانی از جمله شاگردان ایشان بوده اند. این عالم بزرگ در صبح روز دوشنبه، بیستم ماه رمضان المبارک ۱۳۹۴ ق به لقاءالله پیوست. پیکر مطهر ایشان پس از اقامه نماز توسط آیت الله خویی(ره)، در مقبره شیخ الشریعه اصفهانی به خاک سپرده شد. #میرزا_محمدباقر_زنجانی (معروف به جمال الدین) #معاصر @olama_zanjan

علامه میرزا ابوعبدالله زنجانی او فرزند میرزا نصرالله شیخ الاسلام (۱۳۰۹ق) فقیه و استاد برجسته دانشگاه تهران و عضو المجمع العلمی العربی دمشق. او با سخنرانی‌های روشنگرانه در الازهر، ندای وحدت مسلمانان را سر داد و آثاری ماندگار چون “تاریخ القرآن” را از خود به جای گذاشت. ایشان از نوادگان ملاعلی شهید است. ایشان، علوم متعارف زمان را در همان شهر آموخت و در فلسفه و کلام و فلکیات، خاصه از میرزا ابراهیم زنجانی فلکی، از شاگردان برجسته سید ابوالحسن جلوه، از ۱۳۲۶ تا ۱۳۲۹ق. بهره جست. وی سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفت، ولی اندکی بعد همراه برادر بزرگ‌تر خود میرزا فضل الله عزم نجف کرد و سال‌ها نزد استادان و مجتهدان نظیر سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، سید ابوالحسن اصفهانی، فتح‌الله غروی اصفهانی، آقا ضیاء عراقی و محمدحسین غروی نائینی به تحصیل علوم دینی پرداخت. در اواخر ۱۳۳۸ق. پس از احراز درجه اجتهاد به زنجان بازگشت. وی در ۷ جمادی‌الثانی سال ۱۳۶۰ هجری قمری در زنجان درگذشت. پیکر مطهر شیخ ابوعبدالله زنجانى بنا بر وصیتش به وادى السلام، نجف اشرف منتقل شده و در آرامگاه خانوادگى ایشان به خاک سپرده شد. ➖➖➖➖➖ آثار و اسناد و تاریخ حوزه علمیه هزارساله زنجان را در کانال علمای زنجان دنبال کنید: @olama_zanjan

علی بن محمد حسین زنجانی؛ مشهور به ملا علی شهید وی فرزند علامه محمد حسین زنجانی، از بزرگان علم و فضیلت بود، که نزد سید قوام الدین قزوینی، شارح “الکافی” تحصیل کرد. سپس به زنجان بازگشت و به ترویج و نشر احکام پرداخت و راه هدایت و ارشاد و تهذیب را در پیش گرفت، تا اینکه در سال ۱۱۳۶ هجری قمری به #شهادت رسید. این واقعه در زمان حمله عثمانی‌ها به ایران و تبانی آن‌ها با روس‌ها برای تقسیم ایران رخ داد. علمای قسطنطنیه حکم به کفر شیعه داده بودند و معتقد بودند که سرزمین شیعیان، سرزمین جنگ است و کشتن مردانشان و اسیر کردن زنان و فرزندانشان واجب است. هنگامی که حملات آن‌ها به نواحی زنجان رسید، ایشان به همراه گروهی از مردم برای دفاع خارج شد. دو گروه در روستای “قمچقای” در اطراف شهر با هم درگیر شدند و نبرد شدت گرفت و در نهایت این رهبر بزرگوار به #شهادت رسید. وی جد چهارم آیت الله میرزا فضل‌الله زنجانی (م ۱۳۷۰ ق) مشهور به شیخ الاسلام است. (فضل الله بن نصرالله بن عبدالرحیم بن نصرالله بن محمد بن علی) #علی_بن_محمد_حسین_زنجانی (مشهور به ملا علی زنجانی) #معاصر @olama_zanjan

#جالب #دانستنی مشاهیر مدفون در زنجان حافظِ اَبرو ، مورخ و جغرافیانویس ایرانى سده هشتم و نهم. نام كامل وى مولانا شهاب‌الدین عبداللّه‌بن لُطف‌اللّه‌بن عبدالرشید و شهرتش حافظ ابروست. وی در روستای سرچم (حدود هشتاد كیلومترى زنجان) درگذشت و در زنجان، نزدیك مزار اَخى فَرَجْ زنجانى(چهارراه انقلاب)، دفن شد. دانشنامه جهان اسلام، ج۱، ص۵۷۰۷ @olama_zanjan

عبد‌المحسن‌ بن عبد‌الله عبشمی زنجانی وي بعد از تحصيل در نظاميه بغداد به زنجان آمده و قاضی شهر زنجان در اين دوره شد و علاوه بر مدرسه‌ علمیه كاشانی كه ساخته نايب‌الحكومه‌ سلجوقی در زنجان بود، مدرسه ديگری هم به نام مدرسه علمیه عبشمی در زنجان ساخت. وی در قرن ۶ درگذشت. #عبد‌المحسن‌_بن_عبد‌الله_عبشمی_زنجانی #قرن_هفتم @olama_zanjan

علامه شیخ عبدالکریم زنجانی (۱۳۰۳–۱۳۸۸ قمری) عبدالکریم بن محمدرضا بن محمدحسن بن محمدعلی نجفی زنجانی؛ مجتهد امامی، فیلسوف و متکلم و نویسنده و یگانه روزگار خود بود. ایشان او نوهٔ دختری میرزا عبدالواسع مجتهد زنجانی بود. شیخ محمد سند می گوید: مرحوم شیخ عبدالکریم زنجانی، نمی‌دانم نام او را شنیده‌اید یا نه، استاد سید خوئی بود. او با نیت ایجاد تقریب بین مذاهب به مصر سفر کرد، حتی طه حسین در کنگره اسلامی فلسطین دست او را بوسید و گفت این اولین بار است که دستی را می‌بوسم و این از روی تحسین است. شیخ محمدحسین آل کاشف الغطاء در نجف نیز این اقدامات را انجام داد، اما در نزدیک کردن دیدگاه‌ها و نظرات موفق نشد. مردم مصر، اردن و شام با شیخ عبدالکریم زنجانی ارتباط خوبی برقرار کردند، حتی او در مسجد اموی خطبه‌ای پرشور خواند و از شیعیان اهل بیت تنها شیخ عبدالکریم زنجانی بود که به این منبر رفت. شیخ محمدحسین آل کاشف الغطاء به شیخ عبدالکریم گفت: من رفتم و به موفقیتی که تو دست یافتی نرسیدم، و نکته این جاست که تو عرب نیستی ولی من عربم! شیخ در پاسخ گفت: چون تو رفتی و با علم ادبیات با آن‌ها مواجهه کردی، با اینکه در ادبیات توانایی داشتی، ولی مصر مادر ادبیات است. من با علم فلسفه و منطق نزد آن‌ها رفتم و آن‌ها در این زمینه توانایی ندارند. کتاب عوالم الإنسان و منازله، العقل العملي و قضاياه، ج۱، ص۲۶۵. #عبدالکریم_زنجانی #زندگینامه #معاصر @olama_zanjan

علامه شیخ عبدالکریم زنجانی (۱۳۰۳–۱۳۸۸ قمری) #عبدالکریم_زنجانی

حضرت آیت الله آخوند ملا قربانعلی زنجانی این فقیه بزرگ، متولد ۱۲۴۰ق. در روستای ارقین زنجان است. وی از جمله شاگردان فقیه نامداری همچون؛ ملاعلی قارپوزآبادی در زنجان بود که در سال ۱۲۶۶ق و با شروع ماجرای بابیه در زنجان و وقوع آشوب در شهر، برای ادامه تحصیل و شرکت در درس خارج عازم نجف شد و از محضر مرحوم صاحب جواهر، شیخ مرتضی انصاری(به مدت ۱۲ سال)، شیخ راضی نجفی، سید حسین کوه کمری بهرمند گردید. شیخ آقا بزرگ تهرانی از او چنین یاد میکند: شیخ علامه، فقیه پرهیزگار و بزرگوار... و آیت الله شبیری زنجانی درباره او می نویسد: علامه اعلم، قدوه صاحبان دانش و پیشوای دانشمندان متبحر، پیشوای روحانیان، مرجع تقلید مسلمین، محور آسیاب علم و بیانگر حلال و حرام الهی... وی پس از وفات شیخ انصاری(ره) به زنجان بازگشت و در سال (۱۲۸۶ ق) رساله علمیه خود را منتشر کرد. ایشان یکی از مخالفین جدی مشروطه بود‌. در سال ۱۳۲۷ق، مشروطه‌خواهان قوایی را به سرکردگی سه تن از سرداران مشروطه به نام‌های سردار معتضد، سردار بهادر بختیاری و یپرم ‌خان ارمنی جهت سرکوب مخالفان مشروطه به اردبیل و زنجان روانه کرده و آخوند ملاقربانعلی را دستگیر و به کاظمین تبعید کردند و ایشان در همان جا در تاریخ ۱۳۲۹ ق. درگذشت. محل دفن ایشان در رواق روضه مقدسه در مجاور حرم امامین کاظمین(ع) است. #ملا_قربانعلی_زنجانی #ملاعلی_قارپوزآبادی_زنجانی #معاصر @olama_zanjan

ابو عبدالله بن محمد (ابوالقاسم) بن کاظم بن محمد حسین موسوی، شمس‌الدین زنجانی او فقیهی امامی، ادیب، و علاقه‌مند به فلسفه بود که در سال ۱۲۶۲ هجری قمری در زنجان به دنیا آمد. بخشی از تحصیلات خود را در زادگاهش و قزوین گذراند. در سال ۱۲۸۵ هجری قمری به نجف اشرف سفر کرد و در محضر بزرگان مجتهدین از جمله راضی بن محمد بن محسن مالکی، سید حسین کوهکمری تبریزی و سید محمد حسن شیرازی به تحصیل پرداخت. در سال ۱۲۹۴ هجری قمری به زنجان بازگشت و به تدریس و امامت جماعت مشغول شد. او کتاب‌ها و رساله‌هایی تألیف کرد، از جمله: «مطالع الشموس فی شرح الدروس» (شرح «الدروس الشرعیه فی فقه الامامیه» شهید اول)، «رساله فی حجیه القطع»، «الانصاف فی الحسن و القبح العقلیین»، «رشحات الملکوت»، «الایماضات فی الحکمه الاشراقیه»، «نفحات اللاهوت»، «الایقاظات»، «اجزاء العلوم»، «رساله فی شرح بعض صفات النبی (صلی الله علیه و آله و سلم)»، «رساله فی الامانات»، «مصابیح الدجی فی المواعظ»، «نور المنابر» (چاپ شده) به فارسی در مقتل حسین سبط (علیه السلام)، «المیزان فی العروض»، و «رساله فی القوافی»، و غیره. او در سال ۱۳۱۳ هجری قمری در زنجان درگذشت. #شمس_الدین_زنجانی #معاصر #زندگینامه #کتاب @olama_zanjan

ابوطالب بن محمد(ابوالقاسم) بن کاظم بن محمد حسین موسوی، فخرالدین زنجانی او فقیهی امامی بود، در علوم اسلامی تبحر داشت و از علمای برجسته محسوب می‌شد. در سال ۱۲۵۷ هجری قمری در زنجان به دنیا آمد. در زادگاهش تحصیل کرد و از پدرش، سید ابوالقاسم محمد (متوفی ۱۲۹۲ هجری قمری) روایت نقل می‌کرد. سپس به عراق سفر کرد و در نجف اشرف نزد فقیه مشهور، سید حسین کوهکمری تبریزی نجفی (متوفی ۱۲۹۹ هجری قمری) به تحصیل پرداخت. قبل از سال ۱۲۹۴ هجری قمری به زنجان بازگشت. سپس به تهران مهاجرت کرد و در آنجا سکونت گزید. با بزرگان و اشراف معاشرت داشت و به مطالعه و تألیف مشغول شد. او به کثرت اطلاع، وسعت نظر و دقت دید شهرت داشت. #ابوطالب_فخرالدین_زنجانی #معاصر @olama_zanjan