بسم الله الرحمن الرحیم

ما توی موکب مون دیگه با اهالی محل رفیق شدیم و یه عده دوست پیدا کردیم که هرشب یا اکثر شب ها میان پیشمون و حتی کمک میکنن. اصلا بخاطر همین هم خیلی فشار کار کمتر شده. بعد از اون روز های اول هم همچنان اتفاقای جالبی میفته گاهی. چندین بار تا حالا برامون لقمه و از این چیزا آوردن، یه بنده خدایی برامون اسفند آورد برای روی آتیش، یکی دیگه برای آتیش مون چوب آورد یکم، یه آقای وانتی شماره ش رو داد و گفت اگر چیزی میخواستید جابجا کنید خبرم کنید، و غیره. کمک مالی هم که دائما دارن میکنن، بدون اینکه ما بگیم اصلا. بچه ها، من واقعا به هموطن بودن با شما افتخار میکنم.

مامانم همیشه حواسش به گند هایی که میزنم و یا ممکنه بزنم هست. مثلا وقتی آب میذارم جوش بیاد، چایی دم میکنه و حواسش هست کتری رو به فنا ندم. یا وقتی نون میذارم توی فر، به موقع درشون میاره و حواسش هست که ذغال درست نکنم. وقتی مامان هست، خیالم از گند هایی که قراره بزنم راحته.

به تقلید از خانم نظری، میخوام از این به بعد هر کتابی میخونم به اشتراک بذارم. و بوی‌اوه‌بوی که قراره وراجی کنم.

اولی، تاریخ جهان - ارنست گامبریچ؛ یه مدت قابل توجهی بود که میخواستم شروع کنم به تاریخ خوندن. ولی چون کلا تا حالا تاریخ نخونده بودم تقریبا، دنبال یه کتاب جمع و جور میگشتم که یه نقطه شروعی باشه و بعدش تخصصی تر و جزئی تر مطالعه کنم. بین کتاب های مقدماتی، این رو انتخاب کردم. انتخاب خیلی خوبی بود. پیشنهاد میکنم بخونید. خیلی روون بود و لحن خیلی جذابی داشت. اصلا خشک نبود. خیلی حالت قصه داشت و انگار نویسنده نشسته بود جلوم و داشت برام قصه تعریف میکرد. ولی این کتاب درواقع خلاصۀ تاریخ اروپاست. تقریبا درمورد تمدن های شرقی، چین، ایران، هند، قاره آفریقا، آمریکایی های بومی و تمدن های آمریکای لاتین و ... هیچی گفته نشده. تقریبا. از چهل فصل کتاب، شاید مثلا 6-7 فصل مجموعا درمورد شرق نوشته شده. بقیه ش یا عمومیه، یا درمورد اروپا و آمریکاست. که البته تا حدی قابل فهمه، چون در دوران معاصر اتفاقات خیلی مهمی توی اروپا افتاد که کل دنیا رو تکون داد، مثل انقلاب صنعتی. ولی بازم بنظرم بیشتر باید به بقیه دنیا پرداخته میشد. اون فصلش که درمورد اسلام ه هم دقیق یادم نیست ولی فکر کنم اشتباهاتی داشت و خیلی دقیق نبود. و اینکه نویسنده حس کردم اندکی نظرات خودش رو هم دخیل میکرد و حتی بعضی جاها که خجالت آور بود رو سریع رد میکرد. مثلا درمورد استفاده از بمب اتم، یجورایی نوشته بود که مثلا دیگه لازم بود، برای پایان دادن به جنگ. یا از استعمار اروپایی ها و رفتار آمریکایی ها با بومی ها خیلی سریع رد شد و آنچنان اعتنایی نکرد. و نهایتا اینکه فصل آخر کتاب فوق العاده بود. عنوان فصل رو گذاشته بود «بخش کوچکی از تاریخ که من خود در آن زیسته ام»، و آنچنان دیگه حالت تاریخ نداشت. بیشتر داشت حرف های خودش رو میزد، و خیلی زیبا بود. فصل آخر رو واقعا دوست داشتم. مجموعا هم کتاب خوبی بود، لذت بردم از خوندنش.

یه بنده خدایی نوشته بود این شب ها نذر کنید و حتی به خانم های محجبه پوشیه نذری بدید. خدا شر شما رو از سر ما کم کنه که هیچوقت از دستتون آرامش نداریم. هر روز یه عن جدیدی میگیرید سر ما. آدم های وقت‌نشناسِ دنبال حاشیه.

دیروز توی آرایشگاه داشتم با آرایشگر بغلی بحث سیاسی میکردم، بعد وقتی شروع کرد به مزخرف گفتن، آرایشگر خودم داشت ریشم رو درست میکرد نمیتونستم جوابش رو بدم. مونده رو دلم بهش بگم چقدر گاو بود.

واقعا کتابخونه های عمومی نعمتن، نعمت. بدون کتابخونه ما کتابخون های ورشکسته چطوری زندگی میکردیم، نمیدونم. حالا آرشیو هاشون یه مقدار قدیمی هست، ولی بازم خیلی کتاب دارن. خیییلییی. و کلا این پروسۀ کتاب قرض گرفتن، خوندن، پس دادن کتاب ها و برگشتن با تعدادی کتاب دیگه رو واقعا دوست دارم.

اعتماد به نفسم ارتباط کاملا مستقیمی داره با مدت زمانی که از آخرین اصلاح موهام میگذره و موجودی حساب بانکیم.

دومی، 1089 و بقیۀ ماجرا - دیوید آچیسن؛ کلا از اوایل دانشگاه اون بعد مفهومی و فلسفی ریاضیات و کلا علوم تجربی خیلی برام جالب شد. ریاضی و فیزیک واقعا فراتر از یکسری فرمول خشک و بی خاصیت ن. واقعا مسائل عجیب و غریبی توشون هست که واقعا اونجا آدم اوج خلاقیت بشری رو مشاهده میکنه. بخاطر همین افتادم دنبال کتاب های غیر درسی علمی. یکیشون این کتاب بود. واقعا ناامید کننده، بیخود و چرت و پرت بود. صفحات جالبی هم داشت، ولی درمجموع در حد انتظارم نبود. بخش های تخصصی تر خوب توضیح نداده بود و برخلاف ادعا، برای افراد غیرمتخصص اصلا قابل فهم نبود. مبنایی توضیح نمیداد. مثلا چندتا چیز خیلی عجیب رو مبنا میگرفت، بعد یه نتیجه گیری ساده میکرد. درحالی که بخش عجیب و جالب ماجرا همون چیزایی بودن که توضیح نداده بود. خیلی مسائل و معماهای جالبی رو مطرح کرده بود. و واقعا جالب بود که ببینی چه مسائل خلاقانه ای مطرح شدن و چه جواب های خلاقانه ای پیدا شده. ولی بازم راضی کننده نبود. خصوصا خیلی در ارتباط دادن مفاهیم انتزاعی به کاربردهاشون توی دنیای واقعی لنگ میزد. اگر شما هم دنبال کتاب های این چنینی هستید، کتاب دیگه ای پیدا کنید. یا صبر کنید من پیدا کنم و بهتون اطلاع بدم.

قبلا کمی از کتاب «زبان طبیعت - استیون استروگتس» رو توی طاقچه خوندم، و واقعا خیلی بهتر و زیباتر بود. همون اول که داشت مفهوم حد رو توضیح میداد خیلی آهسته و زیبا میگفت. ولی چون نسخه چاپی ش رو پیدا نکردم، نخوندمش. الآن کتاب «لذت ایکس» از همون نویسنده رو فعلا گرفتم، حالا تا بعد. خوندم بهتون میگم.