✨اگر نمیری، شهید میشی! ‌‌

۴۴ روزه که هرشب یه فن جدید برای تکون دادنِ پرچم پیدا می‌کنیم😁 ۴۴ روزه که تلویزیون مون فقط اخبار پخش می‌کنه👨🏻📺 ۴۴ روزه که وقتی میرم بیرون اگر پرچم نبرم احساس می‌کنم یکی از اعضای بدنم نیست🙏 ۴۴ روزه که یاد گرفتیم از ظاهر قضاوت نکنیم چون کسایی که بهشون نمیخوره از خودمونم پیگیرترن برای تجمع رفتن🤭 ۴۴ روزه که منتظرن خیابونا خلوت شه تا انقلاب کنن ۴۴ روزه که مامانم چایی درست نمی‌کنه میگه تو موکب ها می‌خوریم☕️ ۴۴ روزه که از بابام بیشتر پیگیر اخبارم😂 ۴۴ روزه که تو رستم تهمتنی😁 ۴۴ روزه که به ضربات پرچم و میله‌اش عادت کردیم🚩 ۴۴ روزه که تنگه هرمز برام از زندگی خودم مهمتر شده😂 ۴۴ روزه که بدون اداهای بلاگرا زندگیمون باصفاتره ۴۴ روزه که تیکه کلام‌مون شده: بزن که خوب میزنی😅 ۴۴ روزه که ساعت ۱۲ شب وقتی میام خونه مامانم نمیگه برو همونجایی که تا الآن بودی ۴۴ روزه که حتی توی خواب هم میگیم: و مَا النّصرُ الّا مِن عندِاللهِ العزیزِ الحکیم 🎤 ۴۴ روزه که ترامپ فقط ۴۸ ساعت بهمون وقت داده...😂🤌🏻🌚 ۴۴ روزه که هر روز یک‌میلیارد گرفتیم و الان مولتی‌تیلیاردریم🗿✌🏻 ۴۴ روزه که باید حواسمون باشه اگه نفر کناری‌مون که داشت پرچم میچرخوند رفت، جاشو پر کنیم🇮🇷 ۴۴ روزه که هر شب یه زاویه جدید برای جادادن چوب پرچم تو ماشین پیدا می‌کنیم😆 از همه مهم تر ۴۴ روزه که بیشتر از همیشه منتظر مولامون هستیم خلاصه ۴۴ روزه که فهمیدیم میشه جوری زندگی کرد که لبخند رو به لب امام زمان و مظلومین جهان بیاریم یا علی

مرد اگه این ویدیو رو دیدی خــــداقــــوت، دمت گرم 🇮🇷🇮🇷🇮🇷

خدای من 😔.. همه خاطرات اومد جلوی چشم کربلا و اربعین امروز خیابان هاست.

🔴اومده بودن سه روزه کارو تموم کنن، ولی هرچی رشته بودن پنبه شد

_ حاج احمد متوسلیان🇮🇷✨

حالا که ماجرای محاصره دریایی شروع شده جا داره یادی کنیم از این پوستر رسانه اکونومیست که به مناسبت شروع سال 2026 منتشر کرد

یکی از بخش‌های این پوستر که مربوط به ایران بود دقیقا همین کشتی ایرانیه که میبینید جلوش یه انفجار رخ داده و بالای کشتی هم یه fpv سیم‌دار در حال حمله به کشتیه علی بیطرفان

🔹🔶 چگونه تجمعات انقلابی، نسل مهدوی را تربیت می‌کند⁉️ ✍ محمدرضا حدادپور جهرمی 🔺شب‌ها که خیابان‌ها از فریاد «لبیک یا خامنه‌ای» پر می‌شود، در میان جمعیت، قشری حضور دارد که کمتر کسی به عمق نقش‌آفرینی‌اش توجه می‌کند. آنها کودکان هستند. کودکی که شانه بر شانه پدر، مشت گره کرده و فریاد می‌زند «مرگ بر آمریکا»، فقط یک شعار نمی‌دهد؛ بلکه دارد هویت انقلابی خود را در بستر یک «حماسه جمعی» تثبیت می‌کند. این تجربه، نه از سر تکلیف، بلکه از سر «دلبستگی» و «تعلق» در جانش نقش می‌بندد. 🔺تربیت انقلابیِ نسل مهدوی، در کلاس‌های درس و کتاب‌های نظری خلاصه نمی‌شود. مهم‌ترین رکن آن، «حضور در صحنه» است. کودکانی که شب‌ها تا دیروقت در تجمعات می‌مانند: اولا حس تعلق به جمع را تجربه می‌کنند و از انزوای فردگرایی غربی نجات می‌یابند. ثانیا قدرت جمعی را با تمام وجود حس می‌کنند و می‌آموزند که «تنها» هیچ‌کس نیستیم. ثالثا دشمن را نه در کتاب، بلکه در شعارهای زنده می‌بینند و مرز میان «ما» و «دشمن» برای همیشه در جانشان حک می‌شود. ◀️ تا حالا این حدیث را از امام صادق (علیه السلام) شنیدید که میفرمایند: «إِنَّ غُلَامَنَا یَکُونُ فِی الْحِجْرِ وَ الْقُبَّةِ یُسْتَعْمَلُ بِالْأَمْرِ قَبْلَ أَنْ یَشْتَدَّ إِزَارُهُ» کودک ما، پیش از آنکه کمرش محکم شود، به کار فرماندهی گرفته می‌شود! 👈 این شب‌ها، کودکان انقلاب در «قُبَّةِ» میادین، مشغول «تمرین فرماندهی» برای روزهای ظهورند. 🔺تجمعات این شب‌ها، ادامه مدرسه عاشورا است. کودکی که شعار می‌دهد «لبیک یا مهدی»، در واقع با تمام وجود دارد اعلام می‌کند: «من سرباز تو هستم، حتی پیش از آنکه قامتم به قد یک نیزه برسد.» ✅ چگونه این تربیت را «کیفی» کنیم؟ برخی نگران‌اند که حضور کودکان در تجمعات، صرفاً «شعاری» و «تقلیدی» باشد. اما عمق ماجرا چیز دیگری است: کودکان این شب‌ها، داستان شهدای میناب را از زبان پدران شنیده‌اند، عکس رهبر شهید را بوسیده‌اند، و نام سردارانی را که به شهادت رسیدند، با اشک بر لب زمزمه کرده‌اند. این «روایت‌های عینی» از هر کلاس درسی عمیق‌تر است. در این تجمعات، گرفتن پرچم، زدن شعار، و مشت گره کردن را تمرین کرده. او در حال شکل‌گیری با نمادهای مقدس و انسانی و اسلامی است که در روانشناسی تربیتی، مهم‌ترین عامل نهادینه شدن ارزش‌ها در سنین پایین محسوب می‌شود. همچنین، کودکانی که شاهد ایستادگی و استقامت والدین در این شب‌های سرد هستند، «الگوی عملی» از مقاومت می‌بینند؛ چیزی که در هیچ کتاب درسی یافت نمی‌شود. 🔰 و از همه بالاتر، دعای فرج، تمرین «انسان مهدوی» است. شب‌ها وقتی کودکان در تجمعات، دست به آسمان برمی‌دارند و «اللهم عجل لولیک الفرج» می‌گویند، یک تمرین عمیق سیاسی-عرفانی در حال وقوع است. آنها دارند «انتظار فعال» را تمرین می‌کنند؛ یعنی نشستن در خانه و صرفا آرزو کردن را یاد نمیگیرند. بلکه حرکت در مسیر زمینه‌سازی ظهور را فریاد میزنند. این کودکان دارند یاد می‌گیرند که «امام زمان» فقط یک دعای مستجاب نیست؛ یک آرمان سیاسی است که باید برای آمدنش خیابان را پر کرد. ⚠️ اگر جنگ تحمیلی اول، نسلی از «مدافعان حرم» را پرورش داد که تا قله‌های مقاومت در لبنان و سوریه پیش رفتند، این جنگ تحمیلی سوم در حال تربیت نسلی است که قرار است «تمدن اسلامی» را بسازد. کودکانی که امروز در میادین، شعار «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند، بیست سال دیگر مدیران، دانشمندان، فرماندهان و هنرمندان «تمدن نوین اسلامی» خواهند بود. تجمعات این شب‌ها، آغاز یک «جهش تمدنی» است که رهبر شهید ما، سال‌ها پیش افق آن را دیده بود. 👈 لذا این تجمعات، خیلی ما را در تربیت انقلابی بچه هامون جلو انداخت. جای نگرانی و دیدگاه های سخت گیرانه نسبت به کیفی سازی حضور کودکان در تجمعات نیست. معتقدم همین حضور، اثر عمیقش را میگذارد انشاءالله. #اللهم_عجل_لولیک_الفرج

🔰 از سنگر خانه تا اتاق فکر انقلاب اسلامی ✍ محمدرضا حدادپور جهرمی [لطفا قبل از مطالعه این نوشتار، ابتدا این پست را مطالعه فرمایید: https://eitaa.com/mohamadrezahadadpour/23370 ] تجربه این شبها تا آخر عمر در وجود بچه ها می‌ماند. وظیفه ما این است که این «سرمایه‌ی نسلی» را با تربیت هوشمندانه، صبورانه و عاشقانه، تبدیل کنیم به یک گنج ماندگار برای آینده انقلاب. پدران و مادران، مرزبانان خط مقدم تربیت هستند. لذا لطفا؛ ۱. بچه ها را در بحث های سیاسی مفید داخل خانه شریک کنید. از آنها هم نظرخواهی کنید. از اظهارنظر آنها نخندید و سوالاتشان را کم اهمیت جلوه ندهید. وقتی بچه می‌پرسد «چرا آمریکا دشمن ماست؟»، به جای جواب آماده، از او بپرسید: «نظر خودت چیه؟ فکر می‌کنی چرا؟» بعد بگویید: «بیا با هم چند تا کتاب یا فیلم درباره‌اش ببینیم یا از یک آگاه بپرسیم.» این کار، ذهن پرسشگر و نقاد را در او پرورش می‌دهد، نه یک ذهن منفعل که فقط حرف بزرگترها را تکرار کند. تربیت انقلابی یعنی «چرا آوردن» را یاد دادن، نه «چرا نیاوردن» را. ۲. استرس و نگرانی های خودمان را درباره آینده و سرنوشت جنگ و... جلوی بچه ها چندان بروز ندهیم. بوی امید و حرکت و زندگی و معنویت نباید در خانه های ما کمرنگ بشود. ۳. «بازی» و «مسابقه» را به کمک بگیرید. برای مفاهیم سیاسی و انقلابی، بازی طراحی کنید: مسابقه «کد شعار»: هر کس یک شعار مناسبتی بگوید. پانتومیم «رویدادهای انقلاب»: یکی نقش یک اتفاق تاریخی را بازی کند، دیگری حدس بزند. ساخت روزنامه دیواری با هم: درباره یک موضوع روز (مثل مذاکرات، مقاومت لبنان، پیروزی‌های موشکی). بازی، مفاهیم را در ذهن بچه تثبیت می‌کند بدون اینکه احساس خستگی یا تحمیل کند. ۴. «رسانه» را با هم مصرف کنید، نه جداگانه. به جای اینکه بچه در اتاقش با موبایل تنها باشد، برنامه‌های خبری یا مستندهای سیاسی را با هم ببینید. هنگام تماشا، مکث کنید و نظر بچه را بپرسید: «به نظرت این خبر درست است؟ راوی کیست؟ هدفش چیست؟» این کار، سواد رسانه‌ای را عملاً به او آموزش می‌دهد. بچه یاد می‌گیرد که هر خبری را بی‌چون‌وچرا نپذیرد. این یعنی تربیت یک «انقلابی هوشمند»، نه یک «طرفدار احساساتی». ۵. از همه مهم تر 👈 سازماندهی این بچه ها در بسیج محلات و مساجد است. «مسجد» و «پایگاه بسیج» را خانه دومشان کنید. سازماندهی در مساجد و بسیج، رکن اصلی است. اما این سازماندهی باید «جذاب» باشد، نه «اجباری»: کلاس‌های فوتبال، رباتیک، نجوم، یا کارگاه‌های هنری با رویکرد انقلابی. اردوهای جهادی خانوادگی. حلقه‌های صالحین متناسب با سن و علاقه بچه. وقتی بچه از رفتن به مسجد لذت ببرد، خودش پای کار می‌آید. و آن وقت است که تربیت در امن‌ترین و پربارترین فضای ممکن شکل می‌گیرد. ۶.«قهرمان‌سازی» از شهدا و فرماندهان، اما واقعی و قابل لمس. بچه‌ها نیاز به الگو دارند. زندگی شهدا را برایشان ساده و جذاب روایت کنید. از شهید سلیمانی بگویید که اینقدر باهوش بود که طرح و نقشه ابرقدرت ها را به هم زد و تا همین الان رییس جمهور آمریکا از کینه اش نسبت به او میگوید، از شهید همت که فقط ما از ساده‌زیست بودنش شنیدیم اما از ابتکارات او مثلا در بحث راه اندازی گردان تخریب و تربیت نوحوانان برای حلقه های بعدی فرماندهی و... چیزی به ما نگفتند، از شهید تهرانی مقدم که علاوه بر خوش پوش و شیک بودن، به کمک دکتر قالیباف، چنان تحولی در دکترین نظامی ایران توسط موشکی راه انداختند که الان اگر نبود، معلوم نبود چه بر سر ما می آمد. و... و با بچه ها به «دیدار خانواده شهدا» بروید. بچه باید ببیند که «شهید» یک انسان واقعی بود، نه یک مجسمه‌ در خیابان. این دیدارها، عاطفه و تعهد را عمیق می‌کند. ۷.«امید» را در قالب پروژه‌های عملی تعریف کنید. به بچه بگویید: «ما بعد از جنگ، می‌خواهیم پارک محله را درست کنیم، به خانواده‌های آسیب‌دیده کمک کنیم، در مدرسه کتابخانه راه بیندازیم.» این یعنی امید را از یک احساس انتزاعی، به یک برنامه‌ی عملی تبدیل کنید. بچه می‌بیند که آینده در دست اوست، و او مسئول ساختن آن است. ◀️ برام جالب بود که یکی از همسایه های ما که منزلشان به شدت در بمباران آسیب دیده بود، با دو تا بچه اش و خانمش، یک کاغذ برداشته بودند و داشتند تک تک مواردی که برای بازسازی و قشنگ تر از قبل شدن منزلشان لازم است، با کمک بچه ها مینوشتند. حتی گاهی با هم بحث میکردند و میخندیدند. اما جدی بودند و واقعا پدرشان در حال همفکری برای بازسازی منزلشان بود. کی؟ سه چهار ساعت پس از این که موج انفجار، چنان در و پنجره خانه را کنده بود و ترکش ها به اتاق بچه ها اصابت داشت که تمام زندگی آن دو طفل معصوم خاکستر شده بود. اما وقتی پدر و مادر اهل شعور و فهمیده باشند، به جای عزا به خاطر منزلشان، بچه ها را نسبت به آینده قشنگتر امیدوار میکردند. #حدّادپور

روایت شهید تنگسیری از ماجرای دستگیری سربازان عامریکایی که خاتمی اجازه پخش نداد

🌼🇮🇷 از خانه بیرون بزن!🇮🇷 🌼نماهنگ جدید و حماسی مجتبی رمضانی. #مرگ_بر_امریکا