باسمه تعالی در کار تشکیلاتی امر به معروف و نهی از منکر اجتماعی باید راهبرد داشته باشیم. راهبردها را باید بر اساس اهداف راهبردی و شرایط زمان و مکان تعیین کنیم. هدف راهبردی ما تغییر فضای آلوده به بی بندوباری و تبدیل آن به فضای معنوی و عفیفانه است. شرایط زمان شیوع سیل آسای بی غیرتی و بی بندوباری از یک طرف و بی تفاوتی عمومی و کم کاری مسؤولان است. براین اساس سیاست راهبردی ما عبارت است از: 1- آگاه سازی و روشنگری و تبیین منطق عفاف 2- تقبیح هرچه بیشتر وضع موجود 3- الزام به رعایت احکام و قوانین از طریق مؤاخذه و جریمه خاطیان 4- تلاش برای ایجاد تشکیلات اجرایی امر به معروف و نهی از منکر مؤسسه علمی، فرهنگی تبلیغی امت برتر قرارگاه مرکزی امت برتر لینک دعوت: http://eitaa.com/joinchat/3542286367C124f701431

📜داستان 👈 حتما تا آخر بخوانید طبیب نگاهی به زخم پهلوی متوکل انداخت و گفت: «ای خلیفه، این زخم به دلیل عفونت زیادی که در آن جمع شده، روز به روز ورمش بیشتر می شود.» متوکل ناله ای کرد و گفت: «فکر چاره باشید که این درد مرا از پای در می آورد.» طبیب نگاهی به صورت رنگ پریده‌ی متوکل انداخت و گفت: «باید سر زخم را بشکافیم تا عفونت بیرون بیاید.» ـ سر زخم را بشکافید؟! من همین طور هم آرام و قرار ندارم، چه رسد به این که بخواهید چاقو را به زخم نزدیک کنید. طبیب دیگر گفت: «ای خلیفه! هیچ راهی غیر از این وجود ندارد.» فتح بن خاقان تعظیمی کرد و گفت: «ای خلیفه! اگر اجازه بدهی، شخصی را نزد علی النقی بفرستیم. شاید دوایی برای این مرض شما داشته باشد.» متوکل با اشاره‌ی سر، حرف او را تایید کرد. فتح بن خاقان بیرون رفت و لحظاتی بعد برگشت و گفت:«حتماً غلام با راه چاره ای بر خواهد گشت.» بطحایی که چشم دیدن امام را نداشت، گفت: «هیچ کاری از او بر نمی‌آید.» طبیب نگاهی تمسخر آمیز به فتح بن خاقان انداخت و گفت: «چه راهی غیر از شکافتن سر زخم وجود دارد؟!» مادر متوکل با دستمال اشک‌هایش را گرفت و پیش خود گفت: «نذر می‌کنم اگر فرزندم شفا پیدا کند، کیسه ای زر برای امام بفرستم.» ساعتی بیشتر نگذشته بود که غلام وارد جمع شد و گفت: «امام گفت که پشکل گوسفند را در گلاب بخیسانید و آن را روی زخم ببندید.» صدای خنده فضای اتاق را پر کرد: [ـ پشکل؟! ـ عجب حرفی! ـ واقعاً مسخره است. (=درست مانند کسانی که تجویز شیاف روغن بنفشه از امام صادق علیه السلام را مسخره می‌کردند)] صدای فتح بن خاقان آن‌ها را به خود آورد: ـ حرف امام بی حساب نیست. به آنچه دستور داده، عمل کنید. ضرری نخواهد داشت. و برای تهیه‌ی آن، از در بیرون رفت. یکی از اطباء گفت: «بهتر است ما هم بمانیم تا نتیجه‌ی کار را ببینیم». ساعتی بیش از گذاشتن دارو روی زخم نگذشته بود که شکافته شد و عفونت بیرون زد. طبیب که به زخم خیره شده بود، با ناباوری گفت: «به خدا قسم که علی النقی دانای به علم است و حرف های ما درباره‌ی او اشتباه بود‌.» بطحایی که کنار متوکل ایستاده بود، این حرف برایش گران آمد. سر در گوش متوکل برد و گفت: « ای خلیفه! بهتر است زودتر این طبیبان را مرخّص کنی. جایز نیست در حضور شما کسی را مدح کنند که خلافت شما را قبول ندارد.» متوکل که کمی دردش آرام شده بود، به آن‌ها گفت:«شما مرخص هستید،می توانید بروید». و رو به بطحایی گفت: «اگر داروی علی النقی نبود، من الآن حال خوشی نداشتم». بطحایی چشم های نگرانش را به زمین دوخت و به فکر فرو رفت. متوکل که متوجه نگرانی او شده بود، گفت: «در چه فکری؟ اتفاقی افتاده؟» ـ ای خلیفه! علی النقی مال و اسلحه‌ی زیادی در خانه‌ی خود جمع کرده و می‌خواهد علیه شما قیام کند. بهتر است زودتر فکر چاره ای بکنی. متوکل دستش را به هم کوبید و نگهبان را صدا زد. ـ برو سعید حاجب را خبر کن. وقتی سعید وارد شد، متوکل گفت: «همین امشب مخفیانه به منزل علی النقی برو و هر چقدر اسلحه و اموال دارد، به اینجا بیاور.» * تاریکی کوچه را پوشانده بود. سعید نردبان را به دیوار کاهگلی تکیه داد و از آن بالا رفت. خود را به دیوار آویزان کرد تا جاپایی پیدا کند که صدای امام او را به خود آورد: ـ ای سعید! همان طور بمان تا برایت شمعی بیاورم! گوشه‌ی عمامه‌ی پشمی را دور سرش پیچید و از روی سجاده ای که روی ایوان انداخته بود، بلند شد. وقتی امام شمع را به حیاط آورد، سعید جاپایی پیدا کرد و خود را از دیوار پایین کشید. امام با دست اشاره کرد و گفت: «برو اتاق ها را بگرد و هر چه پیدا کردی، بردار.» سعید به فرش حصیری کف اتاق چشم دوخت و گفت: «ای سید! شرمنده ام. مرا ببخش. دستور خلیفه بود.» و به طرف اتاق ها رفت. * ـ ای خلیفه! در منزل علی النقی غیر از شمشیر که غلافی چوبی دارد و این کیسه چیزی پیدا نکردم. نگاه متوکل به یکی از کیسه‌ها افتاد که مُهر شده بود. رو به سعید گفت: «این که مهر مادرم است! برو او را صدا کن.» کیسه‌ی دیگر را باز کرد، چهارصد دینار داخل آن بود. وقتی مادرش وارد شد، کیسه را زمین گذاشت و گفت: «مادر! این کیسه را در منزل علی النقی پیدا کردیم که نشان مهر شما روی آن است. می خواهم بدانم مهر شما روی این کیسه چه می کند؟» مادر متوکل نگاهی به کیسه انداخت و گفت: «چند روز پیش نذر کردم که اگر شفا پیدا کنی، ده هزار دینار برای امام علی النقی بفرستم. نشان مهر خود را نیز بر آن زدم.» صورت متوکل از شرم سرخ شد، رو به سعید گفت: «شمشیر و این کیسه‌ها را بردار و کیسه ای دیگر به آن اضافه کن و به منزل علی النقی برو و عذرخواهی بکن.»... 📕کافی، ج 1، ص 499 📗الإرشاد، ج 2، ص 302 📘المناقب، ج 4، ص 415 📙الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 676 📒إعلام الوری، ج 2، ص 119 📔کشف الغمة، ج 2، ص 378 📚بحارالأنوار، ج 50، ص 198 🌺🌻🌹🌾🍀🌷🌸💐 https://chat.whatsapp.com/IgYSBK8Td3K0boDAy5FMnt

📸 آمریکا در حال عقب‌نشستن نشریه ویک با اشاره به خروج پرماجرای آمریکا از افغانستان و با به تصویرکشیدن «عمو سام» در حالی که نشان «کلانتر جهان» را به پشت‌سر خود پرتاب می‌کند، می‌نویسد: آمریکا در حال عقب‌نشستن؛ پایان یک عصر؟

Video from Mohsen

🔸دفاع حاج احمد پناهیان از طلبه ای که توسط اراذل مورد ضرب و شتم قرار گرفت... 🔸أخیرا داستان طلبه ای را شنیدیم که همراه همسرشان در شهر کرج، پس از انجام وظیفه دینی و انسانی در برابر قانون شکنان، مورد تعرض قرار گرفتند. 🔸این داستان آزمونی برای چهار دسته بود: ۱. خود طلبه✅ ۲. مسئولین کرج❌ ۳. مردمی که نظاره گر بودند❌ ۴. ما❓ 🔰وظیفه ی طلبه شجاع کرجی، تذکر به فرد خاطی بود. که انجام داد. 🔰وظیفه ی مردم در صحنه، حمایت از ایشان بود که متاسفانه رفوزه شدند. 🔰وظیفه ی امام جمعه، دبیر ستاد، پلیس و دادستانی هم حمایت صریح و سریع بود که اینها هم رفوزه شدند. 🔰 اما وظیفه ما چیست؟ ما هم به نوبه خود باید از ایشان حمایت کنیم و در مقابل مسئول ترسو و بی کفایت بایستیم و انتقادمان را شجاعانه بیان کنیم. 📌با یک تلفن به شماره های پایین، وظیفه ی خود را انجام دهیم👇👇 📞دفتر امام جمعه کرج: 02632403405 📞دفتر ستاد امر بمعروف کرج: 02633500997 📞دفتر دادستانی کرج: 02632544000 #گروه_مطالبه_گری_طورسینا #مردم_حامی_مردم #مسئول_خواب

بسم الله الرحمن الرحیم سلام علیکم بخوانیم وببینم کمک به فقرا شهید رجایی می سازد

خاطره "حاج احمدی" پخش کننده غذا در حلبی آباد تهران در زمان شاه از رئیس جمهور مردمی شهید رجایی [ براساس خاطره ای واقعی ] چندین روز بود که به نهاد ریاست جمهوری می رفت، اما موفق نمی شد که بِره داخل، میگفتن: معاونت مردمی گفته باید معرفی نامه بیاری تا به درخواستت رسیدگی شِه؛ حاجی هم می گفت: آخه از کی معرفی بیارم؟ کی میاد به من معرفی نامه بده... ده - دوازده روزی می شد که آقای رجایی رئیس جمهور شده بود، حاجی ناامیدانه وقتی رسید جلوی دربِ ورودی نهاد، ماشین رئیس جمهورهم داشت وارد می شد، حاجی به نشونه یِ احترام، دستی برایش تکان داد و نگاهی به آسمون کرد و صلوات فرستاد... چند دقیقه ای ایستاد تا ورودی خلوت بشه، ناامیدانه رفت جلوی گِیتِ پذیرش رفت و تا اومد چیزی بگه، مسئول پذیرش ازپشت میزش بلند شد و گفت: حاج آقا احمدی خوش آمدید برگه نیاز نیست، بفرمایید، داخل و بلافاصله، برادری از نیروهای حفاظت را صدا کرد و گفت: حاج آقا رو بِبَر دفتر ریاست.... حاج احمدی متعجب شد و انگار کارت شناسایی اش تو دستش خشک شد و آروم - آروم گذاشت توجیبش، اصلاََ وسایل و لباساشو رو هم نگشتن...فقط دنبال مامور راه افتاد، یکباره با تعجب دید توی دفتر رئیس جمهوره... آقایی با لبخند جلو آمد و با حاجی دست داد و گفت: خوش اومدین، آقای رئیس جمهور منتظر شماست.... حاج احمدی هنوز گیچ بود، لباسشو صاف کرد و وارد اتاق شد، باور نمی کرد،...آره! خود آقای رجائی بود که از پشت میزش بلند شد به استقبالش اومد. بعد از تعارفات اولیه، گفت: حاج آقا احمدی درخواستتون چیه؟ برای چی جلو درب ایستاده بودین؟...حاجی هم همانطور که درخواستشو از جیبش بیرون می آورد، گفت: میخام اگر خدا قبول کنه، خیریه ای درست کنم، یک جایی درست کنم، بشه چارتا بچه یتیم را زیر پوشش بگیریم؛...رجائی هم همانطور که روی درخواست حاجی چیزهایی می نوشت، گفت: خدا خیرت بده!...بفرمایین دستورشو دادم، هم محیطی مناسب در اختیارتون بِزارن، و هم کمک مالی براتون نوشتم که از صندوق دولت بهتون بِدَن...فقط زحمت بکشین، مرحله به مرحله به من خبر بدین!...میخام همچین کاری که شما میکنی رو تو هر استان اجرا کنیم، اما شما فعلا تهران را کلید بزن...! حاج احمدی باتعجب گفت: آقای رجایی نمی پرسید من کی هستم؟ آیا دارم درست میگم؟ این درخواستم واقعیه یا نه ؟ که یکباره، رجایی با لبخندی گفت: بگیر برو حاجی جون...!میشناسمت، بررسی کردم، میدونم دقیقا کی هستی؛ برو وقتمو نگیر! کار دارم... رجائی تا دم درب آمد و حاجی رو بدرقه کرد و همانطور که دستگیره درب خروج را می گرفت، گفت: حاج احمدی جان،... میدونم که سالهاست غذا درست می کنی و می بری برای حلبی آبادها....میدونم دم عید لباس نو می بری برای بچه هاشون...میوه می بری....دارو می بری و...خیلی کارهای دیگه میکنی....من نشناخته درخواستتو موافقت نکردم....رجایی دستی به صورتش کشید و نگاهی به زمین انداخت و ادامه داد که حاجی احمدی یادت هست اونوقتا که با یک وانت وِسپایِ سه چرخ، دیگ غذا رو برمیداشتی و میبردی تو زاغه نشینها، گاهی یه جوانکی می پرید پشت وانت وِسپات و پا به پات میومد، کمکِت می کرد؟ حاجی گفت: آره - آره، یادمه...خدا خیرش بده، چه جوونک خوبی بود؛ کاش میدونستم کجاست و چه میکنه؟....هرجا هست خدانگهدارش باشه... رجایی همانطور که دستگیره درو باز میکرد، گفت: حاج احمدی عزیز! اون جوانک من هستم؛ من میشناسمت.... حاج احمدی، مات مبهوت مونده بود، نمیدونست چی بگه...اشک تو چشاش جمع شده بود،...تنها کاری که کرد دست و صورت رجایی را بوسید‌،....رجایی هم گفت: برو حاجی... برو...خجالتم نده...فقط منو بی خبر نذار.... حدود دوهفته از آن ملاقات گذشته بود، کارهای ثبت و تاسیس خیربه تقریبا، آماده شده بود، و ساختمان اهدایی رئیس جمهور تحویل حاجی گردید و مقداری لوازم و تجهیزات نیز خریداری شده بود و آماده انتقال برای شروع رسمی کار... حاج احمدی تصمیم گرفت طبق قرار نزد آقای رجایی رفته و گزارش کارو به اطلاع ایشان برسونه...اما آن روز از رادیو شنید، که دفتر ریاست جمهوری منفجر شده و....یاد شهید رجایی زنده باد...روحش شاد....🌹🇮🇷🌺

آخرین فرصت!: پنجشنبه وجمعه وشنبه این هفته را ازدست ندهید. چون آخرین پنجشنبه وجمعه وشنبه ماه محرم است. پیامبراکرم (ص) فرمودند: کسی که این 3روز را (پنجشنبه جمعه وشنبه یکی از ماه های حرام) را روزه بگیرد، ثواب 900سال عبادت نصیبش میشود.اگر، روزه قضاء داشتید به نیت قضاء، بگیرید، که هم3روز، روزه قضاء تان، کم میشود، وهم ثواب900سال، نصیب تان میشود، به دیگران هم اطلاع رسانی کنید. چون، ایمه فرمودند:هرکسی که مردم را به کارهای خیر، دعوت و تشویق کند،بدون آنکه، ثواب انجام دهنده آن کم شود،ثواب آن عمل به حساب، شخص تشویق کننده هم نوشته میشود. به برکت این کار برای همه مومنین عالم از حضرت آدم تا الی انتهای عالم هم دعای خیر بفرستید. منبع(مفاتیح الجنان قسمت اعمال ماه رجب) اللهم صل علی محمد وآل محد وعجل فرجهم

🌷🌷🙏