چرا ایران ابرقدرت است؟ در گفتگوی جدال با حمید رسایی بخش هفتم

با روشهای فعلی قانون حجاب مخالفم در گفتگوی جدال با حمید رسایی بخش هشتم

داستان رسایی و حاج قاسم در گفتگوی جدال با حمید رسایی بخش نهم

بدتر از مکانیسم ماشه هم در برجام داریم!!! در گفتگوی جدال با حمید رسایی بخش دهم

چرا تمدید مکانیزم ماشه از فعال شدن آن خطرناک تراست؟ در گفتگوی جدال با دکتر فؤاد ایزدی 📺 youtu.be/Vu5hW-_uY_E

🔴چرا برای صلح باید سلاح اتمی بسازیم؟ در گفتگوی جدال با دکتر سیدیاسر جبرائیلی 📺 youtu.be/TD7N1XLefAM

میزان علم این فرد را با دقت ببینید ؟ حتی از خدایش کوروش هم نمیتواند دفاع کند عزیزان این شخص در شیطنت بعدی جایگزین مهسا امینی خواهد بود. مراقب باشید که پشت پرده پیاده روی این مردک بت تراش ، قطعاً جریانات مخوفی همچون طویله ای بنام سفارت انگلستان و حمایت جاسوسان اسرائیلی دیده میشود. خواهید دید تا ۷ آبان سالروز جهل مردم یهود پرست چه شیطنت ها توسط همین فرد در مسیر پیاده روی اش ایجاد می شود. درود بر این معلم فهیم خوزستانی که مشت این فرد بیسواد را باز کرد. •┈┈••✾🌾🦅🌾✾••┈┈•

🎙فایل صوتی #رضا_رخشان 👆👆 .

✍اینکه عربستان با پاکستان پیمان امنیتی می‌بندد و خودش را پشت بمب اجاره‌ای پنهان میکند، نه نشانه افزایش قدرت عربستان‌ست و نه عزت پاکستان. این نشان از ترس‌ عربستان‌ست. چون چیزی جلودار موشکهای نقطه زن ایران نیست. مشکل اینجاست که ایرانِ قدرتمند با همه ظرفیت‌هایش هنوز مشغول دلخوشی‌های بی‌ثمر با غرب‌ست و از فرصت‌ها استفاده نمیکند. ما که باید معادله‌ساز باشیم، به تماشاچی تبدیل شدیم تا دیگران زمین بازی را طراحی کنند. همین پاکستان برای خط لوله صلح به ما ۲ میلیارد دلار ضرر مستقیم زد که خسارتش حدود ۱۸ میلیارد تخمین زده میشه. دهها بار در همین کانال نوشتم ایران باید به دادگاه لاهه شکایت کنه بعد از محکومیت، حالا حرمت همسایگی رو حفظ کنه، اما میتونه با این خسارت هنگفت از موضع بالا به عنوان ابزار قدرت در برابر پاکستان استفاده کنه تا اولا به خواسته هاش برسه دوما پاکستان رو در فشار قرار بده تا به این شکل به دامن عربستان یا آذربایجان نره. کو گوش شنوا...

متن امیرحسین ثابتی نماینده تهران در مجلس در خصوص متن توافق قاهره و آژانس جاسوسی اتمی: چاهی عمیق تر از برجام متن نهایی توافق عراقچی با گروسی به دستم رسید و آن را مطالعه کردم. متاسفانه این متن تفاوت زیادی با متن اولیه ای که سه هفته قبل در صحن مجلس افشا کردم ندارد بلکه از جهاتی نیز بدتر شده است. چارچوب توافق نهایی دقیقا همان چارچوب متن اولیه است و بدترین قسمت آن، جایی است که عراقچی پذیرفته ایران باید اطلاعات تاسیسات و مواد اتمی خود را به آژانس بدهد. البته استدلال وزیر خارجه برای امضای این توافق خطرناک این است که با این توافق مکانیسم ماشه ۶ ماه دیگر تمدید شود در حالیکه این کار خطاست، چون اولا شش ماه دیگر نیز به سرعت میگذرد و عراقچی باید توضیح دهد آن زمان میخواهد چه امتیاز دیگری به غربی ها بدهد و ثانیا، اجرای مکانیسم ماشه در شرایط فعلی که جنگ نیز رخ داده، تاثیر خاصی نه بر اقتصاد ایران دارد و نه بر معیشت مردم. بلکه این مکانیسم معیوب نتیجه ناشی گری های تیم مذاکره کننده برجام در سال ۹۴ از جمله خود آقای عراقچی بوده که حالا با سر رسیدن آن بازهم میخواهند به دشمن امتیاز دهند. لذا "هزینه اجرای مکانیسم ماشه کمتر از هزینه تمدید آن است" متاسفانه در متن این توافق، قانون مجلس نیز به صورت آشکار نقض شده و حتی جایگاه شورای عالی امنیت ملی نیز در سطح یک نهاد صوری و بی خاصیت تقلیل پیدا کرده و در هیچ کجای متن نیز نیامده که اگر اسنپ بک انجام شود، این توافق از بین خواهد رفت. بلکه این موضوع صرفا ادعای طرف ایرانی است نه بخشی از متن توافق. جالب اینکه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نیز تحت فشار رسانه ها و انتقادات نمایندگان، بیانیه ای برای سفیدشویی این توافق پرخسارت منتشر کرده اما در همان بیانیه نیز تاکید شده که این توافق "مصوبه کمیته هسته ای دبیرخانه" بوده نه "مصوبه شورا". (یعنی امضای رهبر معظم انقلاب پای این توافق نیست) و یک کمیته فرعی در دبیرخانه که مشخص نیست مسئولیتش همچنان با فردی مثل شمخانی است یا نه، چنین توافقی را هدایت و تایید کرده است! و حرف پایانی خطاب به مردم عزیز ایران! ما در مجلس مخالف چنین توافق منفعلانه ای هستیم چون خلاف منافع ملی و امنیت کشور است اما متاسفانه دولت فعلی بازهم اصرار دارد با چنین توافقات ضعیفی تجربه قبل را تکرار کند تا جایی که کشور به قدری ضعیف شود که مجددا دشمن حمله کند. لذا عاملان این توافق طبق قانون مجلس "جرم قطعی" مرتکب شده اند و به زودی از طریق کمیسیون اصل ۹۰ این مساله را پیگیری و نتیجه را اطلاع رسانی خواهیم کرد‌. از جناب قالیباف نیز انتظار دارم به عنوان رییس مجلس و عضو شورای عالی امنیت ملی در این باره نقش فعال تری داشته باشد و مانع دور زدن مجلس توسط کسانی شود که یکبار با برجام کشور را به ته چاه انداختند و حالا هم در حال کندن چاه دوم و عمیق تر برای ایران هستند. ضمنا سوالی نیز توسط یکی از نمایندگان از وزیر خارجه ثبت شده که باید اثبات کند این توافق با مصوبه و امضای رهبرانقلاب بوده است، در غیر این صورت کسانی که عادت کرده اند هزینه تمام کارهای خودسرانه و پرهزینه خود را به پای رهبر انقلاب بنویسند، باید هزینه سنگین این مدل رفتارهای خود را بدهند. 🌎کانال فرهنگ جغرافیا ‏

آموزش؛ میدان بازتولید قدرت و شکاف اجتماعی تلقی عمومی این است که شکاف طبقاتی ناشی از خصوصی‌سازی آموزش عمومی صرفاً در سطح بهره‌مندی متفاوت دانش‌آموزان از کیفیت آموزشی بازتاب می‌یابد؛ گویی مسئله فقط این است که فرزندان ثروتمندان در مدارسی مجهزتر و با معلمان بهتر آموزش می‌بینند. اما واقعیت عمیق‌تر و خطرناک‌تر است: خصوصی‌سازی آموزش نه صرفاً نابرابری فرصت، بلکه سازوکار بازتولید قدرت و تثبیت طبقات اجتماعی را رقم می‌زند. وقتی یک نظام آموزشی خصوصی ممتاز در کنار نظام آموزشی دولتی ایجاد می‌شود، نخستین کسانی که فرزندان خود را از مدارس دولتی خارج می‌کنند، ثروتمندان و مقامات سیاسی ـ اداری‌اند. این خروج یک انتقال ساده نیست، بلکه بریدن شریان حیاتی مدارس دولتی است: آنان هم پشتیبانی مالی را با خود می‌برند، هم پشتیبانی سیاسی را. پیش‌تر، وقتی فرزندان مدیران، وزرا و ثروتمندان در مدارس دولتی حضور داشتند، خانواده‌های قدرتمند برای ارتقای کیفیت آن مدارس تلاش می‌کردند. اما با گسست این پیوند، مدارس دولتی در خلأ قرار می‌گیرند: از یک سو دانش‌آموزان‌شان عمدتاً فرزندان طبقات مستضعف‌اند که توان مالی و نفوذ سیاسی برای ارتقا ندارند؛ و از سوی دیگر، نخبگان اقتصادی و سیاسی همه سرمایه، نفوذ و دغدغه خود را به سمت مدارس خصوصی سوق می‌دهند. پرداخت شهریه، تنها بخش کوچکی از نحوه حمایت آنهاست؛ آنان شبکه‌های قدرت، ظرفیت‌های اجتماعی و ارتباطات خود را برای رشد و تعالی مدارس خصوصی بسیج می‌کنند. اینجاست که چرخه‌ای ویرانگر شکل می‌گیرد: هرچه مدارس خصوصی قوی‌تر می‌شوند، مدارس دولتی ضعیف‌تر می‌گردند؛ و هرچه مدارس دولتی ضعیف‌تر شوند، خانواده‌های بیشتری که اندک توانی دارند، به سمت‌مدارس خصوصی سوق داده می‌شوند (امروز شاهد هستیم که تعدادی از والدین، خود را به آب و آتش می‌زنند تا از عهده شهریه مدارس خصوصی برآیند بلکه آینده فرزندانشان به خطر نیفتد). این چرخه نه فقط نابرابری آموزشی، بلکه بازتولید یک جامعه دوپاره را در پی دارد؛ جامعه‌ای که در آن «حق آموزش» از یک حق همگانی به امتیازی طبقاتی تبدیل می‌شود. باید توجه داشت که آموزش صرفاً انتقال دانش نیست؛ میدان شکل‌گیری آگاهی، هویت و قدرت اجتماعی است. هنگامی که این میدان، خصوصی و طبقاتی می‌شود، معنایش این است که ساختارهای آینده قدرت و فرهنگ به نفع اقلیتی بازتولید می‌شوند و اکثریت جامعه به مدارهای فرودست رانده می‌شوند. به تعبیر فلسفی، خصوصی‌سازی آموزش یعنی «انباشت انحصاری امکان‌ها»؛ انحصاری‌سازی دسترسی به ابزارهای پرورش انسان؛ که بنیادی‌ترین ابزار تولید سرمایه انسانی و اجتماعی است. از منظری‌دیگر، این روند به معنای تضعیف عامدانه ستون‌های وحدت اجتماعی است. جامعه‌ای که در آن کودکان طبقات مختلف از همان آغاز در دو جهان متفاوت رشد می‌کنند، جامعه‌ای است که سرمایه اجتماعی مشترک و همبستگی ملی در آن فرو می‌پاشد. آموزش طبقاتی، جامعه را به دو مسیر تمدنی متفاوت تقسیم می‌کند: مسیری برای صاحبان قدرت و ثروت که آینده را در اختیار می‌گیرند، و مسیری برای مستضعفان که در چرخه بازتولید فقر و حاشیه‌نشینی گرفتار می‌مانند. @syjebraily