واژه‌ها این‌طورند..کلمات بینوا فریب می‌دهند،روی هم می‌غلتند،انگار نمی‌دانند به کجا می‌روند و ناگهان،به سبب دو سه چهار کلمه که بر زبان می‌آیند و خود به خود ساده است،یک ضمیر شخصی،یک صفت،یک فعل،یک قید می‌بینیم که مقاومت ما را در هم می‌شکند و در چهره و نگاه،خودی می‌نماید و آرامش ما را بر هم می‌زند.گاه اعصاب نمی‌تواند تاب آورد. اعصابی که با خیلی چیزها کنار آمده یا با همه چیز کنار آمده.به طوری که می‌توانیم بگوییم انگار از پولاد است! 📜کوری @onlybook

شاید آدم ترجیح می‌داد درکش کنند تا دوستش بدارند. 📜کتاب ۱۹۸۴ @onlybook

سالها پیش چیزی را دور انداختم که نباید.چیزی که بیش از هر چیز دوستش داشتم.می‌ترسیدم که مبادا روزی از دستش بدهم.بنابراین خودم رهایش کردم.اگر قرار بود آن را از من بدزدند یا تصادفا آن را از دست بدهم،تصمیم گرفتم بهتر است خودم دورش بیندازم. 📜کافکا در کرانه @onlybook

کافکا بخاطر یسری دلایل(شرایط مورد نیازش برای نوشتن و..)به برلین سفر نمیکرد و بیشتر با نامه با فلیسه در ارتباط بود.از این جهت اوایل نامه نگاری هاش، یه جا میگه: آدم چطور می تواند فقط و فقط با کلمات، به نگه داشتن کسی دیگر در کنار خود امید داشته باشد؟ @onlybook

سرمایی درونی استخوان‌هایش را می‌لرزاند و حتی در آفتاب هم آزارش می‌داد و ماه‌ها نگذاشت آسوده بخوابد، تا اینکه سرانجام بهش عادت کرد. تدریجاً سرمستی قدرت گسسته می‌شد و عذاب‌های پراکنده جایش را می‌گرفتند. 📚صد سال تنهایی @onlybook

تاریخ را همیشه فاتحان می نویسند. زمانی که بین دو فرهنگ درگیری به وجود می آید، بازنده از بین می رود و برنده برای تاریخ، کتاب هایی می نویسد که آرمان خود را گرامی بدارد و دشمن مغلوب را پست نشان دهد. همانطور که ناپلئون گفته است: «تاریخ، چیزی نیست جز افسانه ای که همه بر سر آن توافق کرده اند  📚راز داوینچی @onlybook