به مروز زمان میفهمی هیچی و هیچی قرار نیست اونطوری که تو میخوای پیش بره قرار نیست آدمی که دوسش داری همیشه بمونه دوستات برات بمونن قرار نیست همیشه اتفاق خوب بیوفته قرار نیست تو همیشه بخندی به مروز زمان به دردا عادت میکنی اونا هی بیشتر میشن و تو قوی تر به مروز زمان تو انقدر تغییر میکنی که دیگه حاضر نمیشی زخمای وجودتو به کسی نشون بدی.

من فقط میتونم رو ی کاِغذو انقد خط خطی کنم که تیکه پاره بشه ، و همزمان تو دلم به همه فح-ش بدم .

من یه روز مغزمو در میارم برات میپزمش و به خوردت میدم تا خیالم جم شه همه حرفامو یه جا و تو یه ثانیه بهت گفتم.

یه روز میرم بالای پشت بوم یه دل سیر شیر کاکائو میخورم ، بعدش بالامو میبرم مثل یه گنجشگ بی بال میپرم پایین.

بعضی وقتا حس میکنم یه برگ سرگردونم که خودشو سپرده دست باد ، تهش میوفته یه گوشه یا یکی میاد روم لگد میزنه ، یا یه سگ روم میش-----اشه .

همه ی ما شبا یه دور تو اشکامون غرق میشیم.

با من قهر میکنی به کدوم سیاره سفر میکنی که من اینجا انقد احساس تنهایی و گم شدن میکنم .

بعضی وقتا اونقد خسته ای که خوابم دوای درد نیس .

یعنی تو شاد ترین حالتم که باشی اهنگا غمو بهت هدیه میدن .

بعضی از ادما تو اتاقشون میمیرن، و فقط یه جسم متحرک ازشون باقی میمونه.

تو شرایط فعلی بیشتر از هر چیزی اهنگای توی گوشیمو دوست دارم ، چون منو میفهمن.

من غمگین نیستم ، خنده هام محو شدن .